Ebül Hüseyin Şirvânî hazretleri, İran'da yetişen büyük velîlerdendir.

Kendisi anlatıyor:

Bir gün Mekke-i mükerremede yolda yürürken, bir kimsenin, yol ortasında can çekişmekte ve şiddetli bir ızdırapla kıvranmakta olduğunu gördüm.

Çok üzüldüm!

O an kalbime;

"Şu zavallının bu sıkıntıdan kurtulması için Fâtiha okuyup üzerine üfleyeyim" düşüncesi geldi.

O sırada o kimsenin karnından bir ses geldi.

Dikkat kesildim.

Anlaşılır şekilde;

"Bırak bu alçağı! Çünkü bu, Hazret-i Ebû Bekr'e düşmandır" diyordu.

Hemen vazgeçtim.

Ve kendi kendime;

"Demek ki, bozuk itikadının cezâsını çekiyor" deyip, ayrıldım...

● ● ●

Bu zât bir sohbetinde;

"Kardeşlerim! Ben, şu insanlara şaşıyorum" buyurdu.