Bağdat evliyâsından olan Cüneyd-i Bağdâdî hazretlerini sevenlerden bir kimse vardı.Bir gün çarşıya çıktı.Alışveriş yapacaktı.Bir miktar yürüdü.Ve "güzel bir kadın" gördü.Birden vuruldu kadına.Gayriihtiyârî baktı.Ama hemen toparlandı.Alışverişini yaptı.Sonra eve vardı.Ve aynaya baktı.Lâkin "simsiyah" gördü yüzünü.Derhâl anladı sebebini.Harama bakmıştı az önce.Çok üzüldü."Ne yapsam" dedi.Derken Cüneyd-i Bağdâdî hazretlerini hâtırladı...Kendi kendine;"O, Allahü teâlânın sevgili kuludur. Ona gidip yalvarayım, benim için istiğfâr etsin" dedi.Kendisi Ruhbe'deydi.O velî ise Bağdat'ta.Çok mesâfe vardı arada.Ama "olsun" dedi.Ve düştü yollara...Günlerce yol gidip Bağdat'a vardı.Evini öğrenip kapıyı çaldı.Büyük zât açmadı kapıyı.İçeriden ismiyle hitâb edip