Tâbiîn devrinin mücahit velilerinden Amr bin Utbe hazretleri; Kûfe'de doğdu.

Geceleri çok namaz kılardı.

Kız kardeşi anlatıyor:

Bir gece namaza durdu...

"Mü'min sûresi"nin başından okumaya başladı.

Bir ayete geldi.

Devam edemedi.

Zira bu ayette;

"Ey Resûlüm! Müşrikleri kıyamet günüyle korkut. O gün zalimlerin bir dostu ve bir şefaatçisi yoktur" buyuruluyordu.

Bu ayeti okudu...

Bir daha okudu...

Bir daha, bir daha, derken sabaha kadar hep bu ayet-i kerimeyi tekrar tekrar okuyup, hüngür hüngür ağladı.

Çok gözyaşı döktü!

● ● ●

Bu zât hep ölümü düşünürdü.

Herkese ahiretten bahsederdi.

Bazı geceler atına biner, doğru kabristana giderdi.