İmâm-ı Ebû Yûsüf hazretleri şöyle anlatıyor:

-Ben çocukken babam âniden öldü!

Annem de beni aldı, bir terziye götürdü...

Ve kendisine; "Bu çocuğa terzilik mesleğini öğretir misiniz" diye ricâ etti.

Usta, anneme; "Olur, öğretirim" dedi...

O gün çalışmaya başladım.

Ancak ben; "Bu terzilik neyime gerek, ben önce dînimi öğrenmeliyim" diyordum.

Bıraktım terziliği.

Doğruca İmâm-ı âzam hazretlerinin huzûruna girip; "Ben dînimi öğrenmek istiyorum, siz öğretir misiniz" diye arz ettim.

Kabûl buyurdu. Girdim hizmetine.

Annem bunu öğrenince medreseye geldi ve Hazret-i İmâmın huzûruna çıkıp; "Bu çocuk yetîmdir. Burada ne yer, ne yapar, ne öğrenir" deyiverdi.

Çok huzûrsuzdu.

Hazret-i İmâm; "O, burada tereyağı, fıstık ve bâdem yiyor ve bunların nasıl yeneceğini öğreniyor"