Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, 187 (m. 803) yılında Mekke'de vefât etti.

Hârun Reşid, bir gün Fudayl bin İyâd hazretlerine geldi.

Nasîhat istedi.

Hazret-i Fudayl;

"Ey Hârun! İyi bil ki, senin şu güzel yüzün Cehennemde yanar da çirkinleşir" buyurdu.

Hârun ağlamaya başladı!

Büyük velî devâm etti:

"Ey Hârun! Milletine zulmetme ki, bunun azâbından kurtulamazsın. Her bir icraatından Allah soracak. Ne cevap vereceksin"

Hârun ağlıyordu!

O, devâm edip;

"Bugün koca saraya sığmıyorsun. Ölünce, o daracık mezara nasıl sığacaksın Sultânlığına güvenme ki, orada sultanlığa bakmazlar" buyurdu.

Halîfe çok ağladı!