Bir Hüseyin Efendi vardı ki, Kâdirî şeyhiydi önceleri. Ancak Abdülhakîm Arvâsî hazretlerini görünce, şeyhliği bırakmış, ona talebe olmuştu...

Bu zât anlatıyor:

-Bir zaman fakîrdim.

Dostların yardımıyla geçinirdim.

Kış gelmiş, odun alacak parayı tedârik edemiyordum.

Bir gün bir piyango bileti alıp cüzdanıma sakladım gizlice. Çünkü câiz olmadığını biliyordum.

Kalbimden;

"Eğer para çıkarsa sâdece odun alacağım. Yâ Rabbî! Söz veriyorum. Bu parayı başka şeye harcamayacağım" dedim.

Bilet cebimdeydi.

Gittim Efendi hazretlerine.

Beni görür görmez;

"Hüseyin Efendi! Piyango biletiyle odun almak bile câiz değildir" buyurdu.

Çıkınca yırtıp attım.

Bir daha da ondan gizli bir şey yapmadım.

● ● ●

Bu zât bir gün sohbetinde;