Büyük velîlerden Ahmed bin Acîl hazretleri, bir gün saralı bir hastaya Yûnus sûresi 59. âyet-i kerîmesini okuyunca, cin onu terk etti.

Bu zât hayâtta olduğu müddetçe hiç gelmedi.

Ne zaman ki bu zât vefât etti, tekrar geldi o cin.

Bu zâtın talebeleri, hocalarının okuduğu âyet-i kerîmeyi okudularsa da, cin gitmedi.

Hattâ güldü.

Ve onlara;

"Âyet bu âyet, ama ağız o ağız değil" dedi.

Talebeler hocalarının kıymetini daha iyi anlamış oldular...

● ● ●

Bir kimsenin elinde ur çıkmıştı.

Birçok yerleri dolaştı.

Çok kimselere okuttu.

Ama şifâ bulamadı.

Sonunda bu zâttan duâ istedi.

Mübârek zât;

"Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh" okuyup elini tuttu.