Evliyânın büyüklerinden Ahmed Sayyâd hazretleri, Yemen'de doğdu.

1183 (h.579) senesinde vefât etti.

Zebîd şehrinde, Bâb-ı Sihâm kabristânına defnedildi.

Bu büyük zât, gençliğinde gününü gün ederdi.

Bir gece rüyâsında biri;

"Ey Sayyâd! Kalk namaz kıl" dedi.

Uykudan uyandı...

Çok duygulandı!

Fakat abdest nasıl alınır, namaz nasıl kılınır, bilmiyordu... Tanıdık kimselere sorarak bunları bir güzel öğrendi.

Ve ibâdete başladı.

● ● ●

Bu zât bir gün sohbet ediyordu...

Cemaatten biri;

"Evliyâlar kerâmet gösterir. Bu zât göstermiyor, acabâ neden" diye düşündü...

Bu, ona mâlûm oldu.

Ve o kimseye dönüp;

"Kerâmet şart değildir, mühim de değildir. Mühim olan; İslâmiyete tam uymaktır ve asıl kerâmet de budur"