Seyyid Ebül Vefâ hazretlerinin Ebül Kays adında tüccar bir talebesi vardı.

Bu kişi, bu büyük zâtın ismini duyduğu, ama kendisini henüz görmediği günlerde gemiyle mal getiriyordu.

Derken fırtına çıktı denizde.

Ve gemi suya gömüldü.

Kendi de aynı gemideydi.

Bir tahtaya tutunup zor çıktı kıyıya.

Ama mal ve para nâmına hiçbir şeyi kalmamıştı adamcağızın.

Üstelik alacaklılar vardı.

Kendisini üzüyorlardı.

Tehdît ediyorlardı.

Çâresizdi. Çıktı evden.

Vurdu dağlara.

Acıkınca ot yedi.

Olacak bu ya; Bir gün alacaklılarından bir kafile kervanla oradan geçerken bunu tanıyıp yakaladılar.

Sonra tehdit ettiler.

O, gözlerini kapadı.

Ve Allah'a sığınarak;

"Yetiş yâ Ebül Vefâ!" diye feryat etti!

Gerçi tanımıyordu onu.

İsmini işitmişti sâdece.