Hz. Aişe (r.anhâ) "Resulullah bizimle, biz de onunla konuşur, güler ve sohbet ederdik; ama namaz vakti gelince, (azamet-i ilâhîden dolayı) sanki o bizi bilmez, biz de onu bilmez, birbirimizi tanımaz gibi olurduk."

Peygamber Efendimiz (s.a.) başka bir hadisinde; "Kişinin bedeni ile kalbini (huşû ile) hazırlamadığı bir namaza, Allah Teâlâ bakmaz (değer vermez)." buyurmuştur...

Yine Peygamberimiz (s.a.), namazda sakalı ile oynayan bir kişi görmüş ve: "Eğer bunun kalbinde huşû olsaydı azalarında da olur ve sakalı ile oynamazdı" buyurmuştur (Tirmizî).

Müslim bin Yesar'dan rivayet olunduğuna göre, o, namaz kılacağı zaman çoluk çocuğuna, 'Siz istediğiniz kadar konuşun. Çünkü ben (huzur-u ilahide) sizi duymam', dermiş. Yine rivayet edildiğine göre bu zât, Basra'da câmide namaz kılarken câminin bir tarafı yıkılmış, insanlar gürültüden 'ne oldu' diye câmiye koştukları hâlde kendisinin, selâm verinceye kadar bu hâlden haberi bile olmamıştır.

Hazret-i Ali bin Ebî Tâlib (kerrem'Allahu vechehu) namaza duracağı vakit beti benzi sararır ve vücudu titrerdi. "Ne oluyorsun yâ Emire'l-Mü'minîn" diye sorduklarında: "Allahu Teâlâ'nın, yerlere, dağlara ve göklere arz edip de onların kabulünden kaçındıkları ve benim boynuma aldığım ilâhî emaneti ödeme vakti gelmiştir, nasıl korkmayayım" diye cevap verirdi (böylece Ahzâb 33/72. ayete gönderme yapardı).

Hazreti Hüseyin'in (r.a.) oğlu Hazreti Ali'den (r.a.) rivayet ediliyor ki, abdest alırken rengi solardı. Bunun sebebini sorduklarında:

"Kimin huzuruna çıkmak için hazırlandığımı bilmiyor musunuz" diye cevap verirdi.

Abdullah bin Abbas'dan (r.a.) rivayet olundu ki, Davud Aleyhisselam: "İlâhî, beytine [cennete] kim girecek ve kimin namazını kabul edeceksin" diye dua etmiş, onun vâki münacaatı üzerine Allahu Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Beytime girecek olan ve namazını kabul edeceğim kimseler, benim azametim karşısında tevazu gösteren, (gece ve) gündüzünde beni zikreden, benim rızam uğrunda kendini şehvetlerinden geri çeken, açları doyuran, gariplere dost olan, musibet zedelere acıyan kimselerdir. İşte bu gibilerin nurları göklerde güneş gibi parlar. Bunların dualarına icabet eder ve isteklerini veririm. Cehaletlerini hilim, gafletlerini zikir, zulmetlerini ise nur kılarım. Bu gibiler, cennetin en üstün makamı olan "Firdevs" gibidir. Irmakları kurumaz, meyveleri solmaz."