Bir İlahi Yetti!
ABDULLAH YILDIZ

"Kâbe'de hacılar hû der Allah" ilahisini yıllar sonra kapı kapı dolaşıp, sokak sokak okuyarak yeniden yorumlayan Samsunlu Celal Karatüre ile arkadaşlarının oluşturduğu manevi duygu selini doğru okumalı ve değerlendirmeliyiz diye düşünürken gazeteci Ersin Çelik güzel bir yazı kaleme aldı. Ona göre, bu ilahiyi 'Kulaklara hoş gelen makul bir sosyal medya akımı olarak tüketeceğimizi düşünüyorduk. Ancak bu sefer etkileşim sosyal medyada kalmadı; oradan okullara, evlere, caddelere ve politik söylemlere kadar ulaştı.

Sanırım bir "kırılmaya" şahitlik ediyoruz. Milyar liralık kültür ve sanat yatırımlarının, dev prodüksiyonların, Batı fonlamalarının, yaşam biçimi dayatmalarının gençleri kuşattığı bu çağda; bir insanın elinde mikrofon, dilinde ilahiyle bu kadar karşılık bulması sıradan bir gelişme ve artık "anlık bir ilgi" değil. Elbette sanal ve sosyal etkileşimi düşecek ancak bundan sonrası için etkisi olacağı aşikâr.

Bu da kültürel kodlarımızın henüz çözülmediğine işaret ediyor. Yani yoğun ilgi; bir nakaratın karşılık bulduğu kitledeki bozulmamışlıkla, esasında "maya" ile de alakalı. Moda değişir, müzik listeleri yenilenir, algoritmalar insanlara yön verir ama özde var olan, vakti geldiğinde kendini yeniden üretir.

Ramazan ayıyla da yoğrulan yoğun ilgi biraz bunun işareti. İnsanlar aslında pahalı olanı değil, sahici olanı arıyor. Gösterişli olanı değil, kalbe değeni istiyor. Basit, samimi ve doğrudan gönüllere ulaşan bir yol her dönemde, her teknolojik çağda mümkünmüş demek… Bu ilahi ve oluşan ilgi; sadece kültür sermayesini alt etmedi, onların fenomenlerini de dönüştürdü. O sözleri söyleterek peşinden sürükledi.

Birileri de başladı tahkir etmeye, küçümsemeye. İflaslarını ilan etmektense her zaman yaptıkları gibi "nefret" saçıyorlar. Fakat burada gözden kaçırdıkları bir gerçek var: Memleketin trendlerini belirleyenler, bu defa zemin hareketiyle karşı karşıyalar. Yukarıdan aşağı değil, aşağıdan yukarıya baskı var. Bir ilahiyle başlayan bu yönelim siyaseti de devleti de kuşatır. İktidarla kalmaz, muhalefete de yön verir.

Bu nedenle de bir panik var. Çünkü karşılarında para ve prodüksiyon değil; samimi, Batı'dan dünyaya yayılan kötülükleri gördükçe Allah'ın ipine sarılan bir toplum var.

Görünen şu: Kültürel hegemonya ilk kez savunmada.Sizce de "ilahi" bir kırılma yaşamıyor muyuz'

Bu soruya benim gibi "evet" cevabını veren Şakir Altıntaş kardeşim, "Bir İlahi Yetti; Excel Toz Duman" başlıklı yazısında der ki: 'Bir sokağın ortasında, bir sınıfta, bir okul bahçesinde, bir kebapçı dükkânında gösterişsiz bir sesin iki ilahiyle yükselmesi, bazen ciltler dolusu sosyoloji kitabından daha çok şey anlatır... Çünkü toplum dediğimiz şey yalnızca ideolojik kamplardan, kuşak etiketlerinden ya da akademik kavramlardan ibaret değildir; aynı zamanda