ŞİİR

Nimet senden çıkıyor, rahmet sana iniyor,

Hilkatimin hamuru, mayası toprak ana,

Sevgi dolu sinende canlar filizleniyor,

Şefkatine muhtacım, beni de bas bağrına.

Ufalandın, çiynendin hep ayaklar altında,

Yaralı yüreğini her geçene yol ettin.

Dünyanın elemini taşıdın da sırtında,

Usanmadın, halinden hiç şikayet etmedin.

Kimine sadık bir yar, kimine anne oldun,

Emzirdiğin çocuklar yara açtı göğsünde.

Mü'min, fasık demedin, her muhtacı doyurdun,

Sıcak tebessümünü eksiltmedin yüzünde.

Rızkımın tarlasısın, nasibimin sofrası,

Senin tablanda buldum bin bir türlü nimeti,