Ernail Hoca

Nur cemaatinin kahramanlarından Ernail Hoca, demokrasi ve vefa değerlerini yaşamıyla örnek aldı; peki, bugün bu tür sessiz fedakârlar hatırlanmaya değer midir?

Özet Bu özet koseyazarioku.com tarafından üretilmiştir

Yazar, Yeni Asya Gazetesi'nde emektar musahhif Ernail Hoca'yı anarak, demokrat bir Nur talebesi olarak yaşadığı ve ölümüne kadar gazetenin hassas görevini yerine getirdiğini vurgular. Yazının temel iddiası, vefa ve dürüstlüğün sessiz, gözü pek insanlar tarafından taşındığıdır. Oysa günümüzde bu tür sessiz fedakârların unutulması, ideoloji ve çıkar hesaplarının unutulması mı gerekiyor?

Nur Talebelerin önemli şahsiyetlerinin Nisan ayı içinde ebedî âleme göçtüğünü görüyoruz.

Başta Zübeyir Ağabey olmak üzere, Tahirî Mutlu, Mehmet Birinci, Mehmet Kutlular gibi Nur'un kahramanları, Nisan yağmurları gibi, bu ayda toprağa düştüler. Ama onların toprağa düşmesi, topraktaki bir tohum gibi, yeni filizler verip, bereketli nur meyvelerini netice vermiştir.

Nisan ayında toprağa düşen isimsiz kahramanlardan birisi de, gazetemizde uzun süre vazife yapan, emekli muallim, emektar musahhih Ernail Kantar'dır. Öğretmen emeklisi olduğu için herkes ona "Ernail Hoca" derdi. Konuşurken tane tane konuşur, kendini çok güzel ifade eder, karşısındaki insanı ikna ederdi. Emekli olduktan sonra Yeni Asya Gazetesinde musahhih olarak vazife almıştı. Üstad Hazretlerinin Lahika mektuplarının başında "aziz, sıddık, sebatkâr, sarsılmaz" diye hitap ettiği sıddıklardan birisiydi. Nur cemaatinin geçirdiği sarsılma ve inşikaklardan hiç etkilenmemiş, her zaman Zübeyir Ağabey ve Mehmet Kutlular'ın olduğu tarafta yer almış, hep Yeni Asya ile birlikte hareket etmişti. Tam bir Yeni Asya gönüllüsüydü. En önemli özelliklerinden birisi, demokrat bir nur talebesi olmasıydı. Gazetede çalışırken, benim de içinde bulunduğum ve Ali Kölemen, (merhum) Selâhattin Vatansever ve Ernail Hoca gibi emekli grubuna, "demokrat nurcular" derlerdi.

Ernail Hoca, Adalet Partisi Gençlik Kollarında, daha sonra Doğruyol Partisinde ve Demokrat Parti'de üye olarak bulunmuş, aynı zamanda Demokrat Eğitimciler Derneğinin de aktif bir üyesiydi. Bu özelliklerinden dolayı da, "Demokrat Nur Talebesi" unvanını hak etmiş birisiydi.

Ernail Hoca, yumuşak huylu, mülayim mütevazı ve mübarek bir insandı. Kendisini tanıtırken, "general değil, er Nail" derdi. Vazifesinde son derece hassas davranır, gazetenin hatasız çıkması için büyük bir gayet gösterirdi. Eskiden gazetemizde resmî ilanlar yayınlanırdı. Sayfalarca ilânları tek tek okur, yanlış bir kelime ve harf olmaması için büyük gayret gösterirdi. Özellikle uydurukça kelimelere hiç geçit vermezdi. Gazetemizi ilânlarına varasıya kadar her kelimesini ve her harfini dikkatle okuyan belki de en müdakkik okuyucu, Ernail Hocaydı.