1970'li yılların ortalarında, Kayseri'de yollarımız kesişmişti. Ben Kayseri Teknik Lisesi yatılı kısımda okurken, Mehmet Alan da Kayseri'de, Yüksek İslam Enstitüsünde okuyordu.

İlk defa Kılnamaz Apartmanındaki dershanede karşılaşmıştık. Ben yatılı okuduğum için haftada bir gün evci izni ile dershanede kalıyordum. Okul arkadaşım Bahattin Yavuz ile birlikte her Cumartesi Kılnamaz Apartmanındaki derse iştirak ederdik. Mehmet Alan ile de bu derslerde tanıştık. Bizden üç yaş kadar büyüktü. Fakat kendisi oldukça mütevazı, samimî ve candan bir tavır içindeydi. Sesi ve kıraatı çok güzeldi. Onun için ders sonlarında okunan aşr-ı şerifi genellikle Mehmet Alan okurdu.

Daha sonra onlar mezun olup gittiler, bir daha uzun bir müddet irtibatımız olmadı. eşitli yerlerde din dersi öğretmenliği yapmış, bir kaç yıl da Eskişehir'de vazife yapmış, nihayet emekli olmuş.

Eşi Nevin Alan Hanımefendi de Yeni Asya ve dergilerde yazılar yazıyordu. Bu vesile ile Nevin Hanımla da gıyaben tanışıyorduk. Hanımı ile bir sohbetinde benden bahsetmiş ve "Kayseri'de bir Abdil Yıldırım vardı, güzel şiirler yazardı" deyince, Nevin Hanım "Biz onunla tanışıyoruz" demiş. İlk fırsatta Eskişehir'e gelmeye karar vermişler. Nihayet bir gün bir telefon çaldı, arayan Mehmet Alan idi. "Abdil kardeş ziyaretine geliyoruz, destur var mı" dedi. "Ne demek hocam başım gözüm üstüne" dedim. Ve eskimez dostum, ağabeyim ve Mehmet Hocamla tekrar karşılaşmak nasip oldu. Ondan sonra daha sık görüşmek, sohbet etmek ve Kayseri günlerini yâd etmek imkanımız oldu. Ailecek görüşmeye başladık. ok mükemmel bir dost, bir ağabey kardeş ilişkisi içinde irtibatımız devam etti.

Bir kaç senedir rahatsızdı. Son zamanlarda böbrek yetmezliği gelişti ve haftada iki gün diyalize giriyordu. Nihayet 16 Temmuz 2026 Perşembe günü vefat ettiği haberini aldık. Dünya gurbetindeki çileli hayatını ve vazifesini bitirmiş, ebedî saadete kavuşmak için ahiret yurduna göç etmişti.