ŞİİR

İlkbahar gelince bak yer yüzüne,

içekle bezenir kır demet demet.

Ülfet perdesini çekme gözüne,

İbret gözüyle bak, gör demet demet.

Ağaçlar zikreder kendi diliyle,

Kucağında meyve var demet demet.

Uzatır insana dalın eliyle,

Elma, armut, ayva, nar demet demet.

Kuru dal başında açar çiçekler,

Kopar yavaş yavaş, sar demet demet.

Güllerin yüzünde gülümser renkler,

Beyaz, sarı, yeşil, mor demet demet

Katran ağacında nur çiçekleri,