Bursa tam bir futbol şehri! Dünkü İtalya maçından önce muhteşem bir tribün atmosferi vardı. Bu coşku dolu stada rağmen maça iyi bir başlangıç yapamadık maalesef! Gereksiz bir tedirginlik içindeydik. Ayağımızda top tutamadık. Ön alanda pres yapamadık. Rakibe deplasmanda oynadığını hissettiremedik. Oysa tribünlerden millilerimize çılgınca destek geliyordu. Tribünler, millilerimizi coşturmak için sahadaki futbolcularımızdan daha fazla yoruldu. Çok geriye oynayıp, hücum organizasyonu yapmakta sıkıntı yaşadık. Bastoni'nin golü ile geriye düştük. Gol geliyorum diyordu da, millilerimizden çıt yoktu. Art arda goller yedik; skor bir anda 3-0 oldu. Frattesi, Kayode ... Daha 27'de fark yedik Belçika'nın canına okuduğu İtalya'dan. Golleri seyrettik resmen. Sahada tek bir futbolcumuz reaksiyon göstermedi. 'Kaldırın kafanızı, biz Türkiye'yiz! Yenelim şu İtalya'yı' diyen tek bir futbolcumuz yoktu sahada. İtalya oynuyor biz seyrediyorduk.

***

Alışık olduğumuz bir durum değildi bu. Rakip kaleye gidemiyorduk. Ne olmuştu bize böyle! Fransa maçında sağ bek Zeki, Mbappe'yi kaçırdığı için gol yemiştik. Yine adamını kaçırdı Zeki, yine gol yedik. Üçüncü golde de Eren adamını kaçırdığı için gol yedik. Bu adamlar kademeye girmeyi bilmiyor mu Montella! Can Uzun ise ayağında top varken oynuyor, topsuz oyunda hiç yok. Eren'i de bitirdi dün! Montella'nın tam önünde Can ve Eren dökülürken, İtalya bu kanadımızı otobana çevirdi de Montella sadece seyretti, bir önlem alamadı bu zaafımıza... Millilerimiz kötü ötesi bir ilk yarı oynayınca tribünler de 'yuh' sesleri ile ortadaki tablonun vahim durumunu özetledi aslında. Sahada yenilgiye baş kaldırmayan bir milli takıma kaç zamandır alışık değildik biz. Son Dünya Kupası'nda bile bu kadar kötü değildik ... Ne oldu bize böyle Montella hocam! İlk yarıda adeta morfin yemiş gibiydik. Uyuşuk ve uykudan yeni uyanmış gibi...