Kiminiz için hiçbir önemi yoktu ya, benim için vardı.

Ben ona ulaşabilmek için tam 40 yıl bekledim.

Onu görmeyi

Uzaktan da olsa onu seyretmeyi

Ona olan duygularımı

Hasletlerimi

Bir o kadar da özlemlerimi, -o beni anlamasa bile- onunla paylaşmayı, o kadar çok istiyordum ki.

Ama olmadı işte

Bahanem o kadar çoktu ki

Ortam oldu, para yoktu.

Para oldu ortam olmadı.

Her ikisi de olduğunda ise sevdiceğim "Olmaz" dedi, kestirip attı.

Ben ise onu görmek için o kadar çok çalışmış

Onun dilini öğrenmiş

Onunla ilgili kitaplar okumuş

Gazetelere abone olmuştum ta daha öğrencilik yıllarımda:

"Bir gün mutlaka onunla buluşacağım." diyordum.

Filmlerde

Sosyal medyada onu gördükçe içim gidiyordu.

Ona hayran olan

Ona âşık olan

Onu görmek için can atan yalnızca ben değildim.

O kadar çoktu ki

Bana ise onu görmek 40 yıldır nasip olmamıştı.

Tam olarak kırkıncı yılın içinde, 2023 yılının Aralık ayının 30'unda kitap etkinliği için gittiğim Paris'te ona o kadar yakınlaşmıştım ki adeta burnumun dibindeydi.

Ona bu kadar yakınlaşmışken, "Mutlaka onunla hasbıhal olmalıydım." diyordum.

30 Aralık akşamı saat 22:36 ile 31'inin ilk dakikaları olan 00:30'a kadar onunla tanışma mutluluğuna erişmiştim.

O ışıl ışıldı.

Bulunduğu yeri aydınlatan ve aynı zamanda insanı mest edecek kadar ışıldayan gözleriyle adeta beni kendimden geçiriyordu.

Görmüştüm onu.

Kalbim küt küt atıyordu.

Hani ben onu seviyordum ya, onun sevgisi bana da yeterdi ona da.

Ve sonuçta öyle oldu, ben onun güzelliğini çıplak gözlerimle seyrederken, sahiden de dünya benim olmuştu.

Sonuçta, onu görmemle birlikte yükselen heyecanım biraz yatışmıştı ve birden: