Elinize aldığınız bir metni veya yazıyı öyle gelişi güzel okumak yerine, o yazıdan neler alınabileceğinin farkına varılarak okumak, insanı etkileyen hatta değiştiren bir okuma, neden olmasın

Çünkü sözcüklerin arasına veya cümlenin sonuna konulan 'Noktalama İşaretleri' okuma sanatçısında duygu değişimine neden olur.

Onu üzer

Sevindirir

Hatta ağlatır bile.

İşte o okuma sanatçısı;

Okuduğunun keyfini

Üzüntüsünü

Sevincini yaşıyor olması, ayrıca da okuduğu metni anlaması ve anlamlandırması, büyük bir ayrıcalıktır ki işte o noktalama işaretlerinin varlığına borçludur.

Elbette bunun için önce okumayı sevmek gerek.

Bir de noktalama işaretleriyle hasbıhal olabilmek çok önemli.

"Nasıl yani" derseniz, söyleyeyim.

Mesela; 'Virgül'de kısa soluklanılırken, 'noktalı virgülde' biraz daha rahat nefes almayı ihmal etmemeyi...

Mesela; 'Nokta'da biraz daha uzun soluklanmayı

Bir sonraki cümlenin rahat okunması için nefesin yeterince tutulup bırakılarak ayarlanabilmesi gerçekten çok önemli!

Mesela; 'Ünlem'de heyecanı

Coşkuyu

Üzüntüyü

Sevinci

Şaşkınlığı durarak, soluklanarak, derin nefesler alarak, yüreğimize götürürken; kimi zaman gözyaşlarının akmasına

Kimi zaman tebessüm edilmesine

Ya da kahkahanın atılmasına izin verilerek

Bir sanatçı duygusallığı ile okumanın tadına varılabilme güzelliğini hissedebilmek gerek.

Hele de 'iki kesik çizgi' arasındaki ifadenin, cümleye nasıl da derin anlam kattığını, dinleyiciyi nasıl da etkilediğini göreceksiniz.

Diğer taraftan şapka, benzer sözcükleri birbirinden ayırarak nasıl farklı bir anlam kazandırdığını fark edeceksiniz.

Mesela, 'Hala' ile 'Hâlâ' gibi

Mesela, 'Hal' ile 'Hâl' gibi

Hatta, 'Kar' ile 'Kâr' gibi gibi.

Ve -yine söylüyorum- bütün bunları yapabilmek için evvelemirde okumayı sevmek ve önemsemek lazım.