Bu kadar inat

Bu kadar engelleme

Bu kadar yalnız bırakma

Sahipsizleştirme nasıl yapılır, anlaşılır gibi değil!

İktidar, geçtiğimiz dönem hadi bir şok yaşadı, kaybetmeyeceklerini düşündükleri İstanbul'u kaybettiler. Bu durum iktidarda çok derin yara açtı ve o nedenle de İstanbul'un kaybedilmesini bir türlü hazmedemediklerinden baskıya baş vurdular diyelim.

İktidar:

"Ne kadar baskı yapılırsa, onlar o kadar çabuk pes eder" düşüncesiyle, her türlü baskı yöntemi denendi.

Başarılı oldular mı

Olamadılar.

İktidar, İmamoğlu'nu pes ettiremedi.

Ne meclis çoğunluğunun onlarda olması ne 'Topal Ördek' denilmesi işe yaradı.

Sonuçta İmamoğlu, kendisini İstanbullulara kabul ettirdi.

Yeniden aday oldu ve ikinci döneminden dört aydır İstanbulluların şehremini.

Devletin bakanı İstanbul için aday gösterildi devlet, adayını bütün olanaklarıyla ve gücüyle desteklediyse de İstanbullular İmamoğlu'nu İstanbul'a yeniden başkan yaptılar.

Şimdi ortada böyle bir durum varken

Yapılan engellemeler İmamoğlu'ndan çok İstanbullulara sıkıntı yaşatırken, nasıl oluyor da hâlâ bu tür engellemeler yapılabiliyor, anlamak güç.

Ben buna Trabzon-Rize inatlaşması diyorum.

Biri Trabzonlu, biri Rizeli olan iki Karadenizlinin inatlaşmalarında, iki sefer Trabzonlu galip gelirken, Rizeli, Trabzonlu hemşerisine karşı artık biraz daha yapıcı

Yolunu açıcı

İstanbullunun sesine kulak verici olması gerekmez mi, diyorum.

İstanbul Şehremini olan Trabzonlu, İstanbullunun toplu ulaşımını kolaylaştırmak, İstanbulluların itiş kakış yolculuk yapıyor olmalarını engellemek için yıllardır yaptığı 'Otobüs alımı çağrısını' yineledi.

Hazineden onay bekleyen İmamoğlu:

"Bunları imzalayın. Biz işimize bakalım. İyilikte yarışalım. Daha iyi hizmette yarışalım. İmzayı engellemeyelim. Artık bizim önümüzü açın. Bizi rahat bırakın çalışalım." diye İktidara sesleniyordu

Belki de iktidara:

"Artık bizi kabullenin ve seçmenin kararına saygı duyun. Hâlâ bizi 'Topal Ördek' görmeye devam ediyorsunuz ya, bu halk sizi İstanbul'dan ettiği gibi iktidar koltuğundan da edecek.