Nereden aklıma gelmişse işte!..

Pazar akşamı Fenerbahçe'nin Trabzon karşısında, deplasmanda 3-2'lik galibiyetini öğrenince, bir Fenerbahçeli olarak mutlu oldum elbette

Duygulandım

Eskiler

Eski şampiyonluklar

Eski futbolcular

Lefterler

Cemiller

Ziyalar

Metin Oktaylar

Turgay Şerenler

Sanlı Sarıalioğulları ve o dönemin bütün futbolcularının maç öncesi, maç içinde ve maç sonrasında birbirleriyle olan dostlukları bugün bile konuşuluyor.

Hani 'Üç büyükler' diye bir tanımlama var ya, işte onlara o tanımlama yakıştırıldığında onların her biri sahiden 'Büyük'tüler

Üç büyüklerin:

Yöneticileri de

Futbolcuları da

Taraftarları da

Bu takımların taraftarları birbirlerinin maçlarını aynı tribünde ve yan yana izliyorlardı. Birbirlerini kırmamak için atılan gollerde bile sevinçleri kıvamında gösterilirken, rakip taraftar da kendilerine atılan golün güzel olduğunu söyleyebilecek kadar centilmenliği hak eden taraftardı.

Buna 70'lerde 80'lerde tribünde bizzat şahit oldum.

Ya bugün

Bugünle ilgili hiçbir şey söylemeyeceğim.

Hani bazı şeyler anlatılamz yaşanır deniliyor ya

Yaşanır denilmekten kastım, göz önündedir anlamında söylüyorum.

O zamanın sporunda taraftarların nezaketi

İnceliği

Hassasiyeti

Birbirleriyle olan dostluğu, sahiden de anlatılacak kadar övünç verici, yaşanacak kadar tat verici bir şeydi

Sonuç ne olursa olsun, taraftarlar birbirlerini tebrik ediyorlardı

Ne oldu da bu hâllere düştük

Ne oldu da maç sonu tribünler ve saha savaş alanına dönüverdi.

Hiçbir kulüp de futbolcuları da kulüp taraftarı da böyle görüntüleri hak etmiyor.

Hiç kimse kusura bakmasın

Dünlerdeki güzellikler bugünlerde nasıl aynı güzellikle yâd ediliyorsa

Bugün de o günlerin kulüp yöneticileri

Sporcuları

Hakemleri

Taraftarları nasıl saygıyla anılıyorlarsa, bugünün kulüp yöneticileri

Sporcuları

Hakemleri

Taraftarları da inanın belki ileride nefretle anılmayacaklar, ama hiç de iyi anılmayacaklar.

Bunu da yarının kuşakları bugünün yazılı eserlerinden öğrenecekler.

Ve kim bilir bugünler için neler konuşulacak yarınlarda!..

Ben çocuktum zaman zaman -her çocuğun yaptığı gibi ben de- yaramazlık yapardım ve anam da bana: