Güzel geçiyor Münih Güzel dostluklar kazandırdı bana.

Bir haftaya yakın Münih'teyim.

Geçen yıl da aynı günlerde buradaydım ve yılın ilk karını burada görmüştüm.

Münih'i kaplamış bembeyaz manzara sahiden de harika

Müthiş görünüyordü Münih'in dış yüzü.

Kaldığım otelden fuara araçla 10 dakikalık yolu katederken, o özlemini çektiğim kış manzarasının içinde ruhumu, yüreğimi, beyazlar üzerine bırakıverirken, o bembeyaz rengin içinde, o bembeyaz ağaçların her birini geride bırakarak fuar alanına gidiyoruz.

Meğer kış ne güzelmiş

Çocuklar için özellikle de

Onların kardan adam yapmaları

Birbirleriyle, ya da anne babalarıyla kartopu oynamaları

Kışın, kış gibi yaşanması, ne güzelmiş meğer.

Ben, önce otelin penceresinden seyre başladım hemen karşımdaki ağaçlık alanın üzerinde boy vermiş ağaçların dallarına tutunmuş bembeyaz karı

"Üşüyorlar mıdır" acaba diye aklıma getirdim bir an için.

Dallar yani

Ağaçların dalları, üşüyorlar mıdır, o karın altında

Biliyorum, o bembeyaz karın altında bırakın ağaç dallarının üşümesini, toprağın dahi ısındığını düşünüyorum ben.

O zaman, "Mademki kar toprağı ısıtıyorsa, ağaç dallarını niye ısıtmasın" diye içimden geçiriyorum ya, içim bir hoş

Mutlu bir hoş, anlayacağınız!..

Etrafta tek bir kuş yok.

Onca serçeler nerelere gitmişler bilmiyorum.

Oysa Mühih'te kuşlar, yazın ve baharda o kadar güzel ötüşürler, o kadar güzel sevişirlerdi ki

Biliyorum kışın kar, toprağı ve ağacın dallarını ısıtıp, onları beslerken, serçelerin üşümesine neden oluyordu ya, onlar da kendilerine sığınacak yerler bulmuş olmalılar ki ortalıkta gözükmüyorlar.

Doğrusunu isterseniz insanoğlu da buralarda pek sokaklarda gözükmüyor.

Kış olmasından değil, her birinin yoğun bir şekilde işlerinin başında olmalarından.

Ve onlar da kışın soğuğunda içeride ve dışarıda ekmek kavgası veriyorlar

Akşamları ılıman odalarında belki de ışıkları kapatıp, evlerinin camlarından sokak lambalarının aydınlattığı Münih sokaklarına kayağan senenin ilk karını, sokak lambalarının ışığında beyaz ve sarı renklerde uçuşlarını seyrediyorlardır kim bilir

Nereden biliyorum.

Ben de kaldığım otelimin penceresinden Münihlilerin seyrettiğini sandığım o karın yağışını seyrettim de ondan empati (duygudaşlık) kuruyorum işte.

Ve ben; Tuğra Kitabevi'nin organize ettiği, Nail Şekeroğlu ve Himmet Kılıç'ın ev sahipliği yaptığı 2. Münih Kültür ve Kitap Fuarı'na davet edilişimle birlikte, 2 Ocak 2025 akşamı ve o akşamın geceye dönen saatlerinde müthiş bir şekilde kış ve kar manzarasının içinde buldum kendimi.