Sayın Cumhurbaşkanı'nın; Muğla Sivil Toplum Kuruluşları, Kanaat Önderleri ve Muhtarlar buluşmasında "Biz 85 milyon kocaman bir aileyiz" dedi.

Kesinlikle katılıyorum.

Ancak üstün altındakilerden haberi olmasa da alttakiler üste sıkıntılarını iletemese de 85 milyonluk kocaman bir aileyiz biz.

"Biz 85 milyon kocaman bir aileyiz!" derken, inanın bana kulağa ne de hoş geliyor bir bilseniz.

Üstelik, ne de güzel bir şey, insanın kocaman bir 'AİLE' olması

Birbirine sahip çıkılması ne müthiş bir şey.

Niye biliyor musunuz

Bazen o kocaman ailenin kocaman beyleri bayanları, gençlerine kulak verir ve onları dinlerler.

Bazen genç delikanlı kızları, oğulları haddini aştıklarında hoşgörü, "Kocaman olmanın şanındandır" denilerek, o genç delikanlı kızlarına, oğullarına hoşgörüyle yaklaşılır.

Çünkü aile olmak önem arz eder.

Hele de kocaman aile olmak, çok daha önem arz eder.

Bana; "Kocaman ailelerde de gözden kaçan durumlar da olabilir" denilmesin.

Kocaman ailenin kocaman büyükleri, isterlerse -kök maaş icadını gözden kaçırmadıkları gibi- hiçbir şeyi gözden kaçırmazlar.

İsterlerse iğne deliğinden deveyi geçirirler.

Aile büyükleri; sorumluluklarını üstlendikleri bireylerinin, yarınlarına halel gelmeyecek her türlü tedbiri alarak, hazırlığını ona göre yaparlar.

Kocaman ailenin kocaman büyükleri böyle davranırlar.

Evet, biz kocaman bir aileyiz.

Hem de koskocaman.

Ama birbirimizi ne kadar seviyoruz

Ne kadar önemsiyoruz

Birbirimizin başarılarını ne kadar kutluyoruz acaba

Bizden daha akıllıca

Bizden daha faydalı

Bizden daha doğru işler yapanı, biz ne kadar alkışlıyoruz

Alkışlıyor muyuz

Ya da yalandan da olsa "Aferin çocuk!" diyebiliyor muyuz

Diyemiyoruz.