Biz sana kötülüğü hâlâ etmeyi sürdürüyoruz!
Başımızın üzerinde misiniz, ayaklarımızın altında mı, bilemedim!
Sahiden uğruna ölesi misiniz, hiç yok yere öldürülen mi, anlayamadım
Oysa şairin de dediği gibi hani siz bizim:
"Anamız, bacımız, yârimiz" idiniz ya, nedir sizin bizden çektiğiniz
Bizim yüzümüzden sokaklarda korkusuz gezemeyişiniz!
Bizden izinsiz bir yerlere gidemeyişiniz!
Bizden izinsiz nefes bile alamayacak duruma gelişiniz nedendir, anlayamadım ki!
Oysa siz bize emanet, biz size emanet değil miyiz
Hem kadınsız hayat olmaz ki!
Hep eksik kalır bir yanı erkeğin!
Kadın, erkeğin üzerinden elini çekti mi -ister kabul edelim, ister etmeyelim belki de bütün korkumuz ondan- bizim hayatımız bitik!
Eksik demiyorum, bitik diyorum bitik.
Ha şunu da söyleyeyim, kadın tarafından bakıldığında kadınlar arasında da öyle
Erkek olmazsa sohbet olmaz
Hep eksik kalır kadının bir yanı, erkek olmazsa!
Velhasıl ister erkek olsun ister kadın -niye farkında değiliz anlayamıyorum ki- iki tarafın da karşıtı olmazsa hayat olmuyor işte
Kabul edelim bunu.
Kabul edelim ki hayat önce sizden başlasın güzelleşmeye
Elmanın bir yanını çürükler içinde bırakırken, -hiç sanmıyorum ki- diğer yanı sapasağlam kalsın.
Kalmaz
İnanın bana kalmaz.
Sapasağlammış gibi görünse de erkeğin kurdu kendi kendini yer bitirir
Yani efendim, biz erkekler kadınsız, siz kadınlar da erkeksiz olmaz, olamaz.
Yapamayız!
Bunu hangi anlamda ele alırsanız alın.
Olmaz.
Bu tabiatın doğasına ters.
Yani, yaradılış itibariyle biz birbirimize muhtacız
Birbirimizin tamamlayanıyız
Birbirimize emanetiz biz, bunu nasıl gözardı ediyoruz da kadınlarımıza:
Kimimizin bacısı
Kimimizin ablası
Kimimizin anası olan eşlerimize olmadık eziyetler ediyoruz.
Olmuyor ki
Bu ne dine sığıyor
Ne insanlığa
Bu sadece adamsızlığa sığıyor, kadına kaldıran eller!
Sopayla
Silahla
Bıçakla kadına kalkan eller yok mu, onun bedeli vicdanlarda o kadar ağır oluyor ki -mahkemeler isterse hafifleten nedenler bulsun- sonradan, asla hiçbir şey eskisi gibi olmuyor azizim.
N'oluyor
Geride vaktinden önce tükenen hayatlar kalıyor
Çalınmış hayaller kalıyor
Yetim çocuklar kalıyor.
Ha aklıma gelmişken söyleyeyim.
Biz birbirine sahiden muhtaç

84