Aşağıda linkini verdiğim ve 10 yaşındaki bir çocuğun ağzından dinlediklerim beni şoke etti.

Aslında şoke olmamalı mıydım bilmiyorum!..

Ülkelerin siyasetçilerinin, siyasi ilişkilerinde:

Yalan

İftira

Aşağılama

Beyinlerin kiraya verilmesi, gibi artık normalleşmiş olan ilişkileri görünce, geleceğin büyüklerine asla iyi bir rol model olamadıklarını düşünüyorum.

Aşağıdaki linkte izlediğim on yaşındaki o çocuk, ülkeleri yönetenlere, öyle güzel dersler vermiş ki tüm yetişkinlerde olması gereken:

Duruluğu

Sadeliği

Samimiyeti

Adaleti

Çevreye duyarlılığı ve benzerlerini en hassas bir şekilde nasıl da anlatıyor olduğuna imrendim.

On yaşındaki çocuk "Ben sadece bir çocuğum, ama biliyorum!.." diyerek başlıyor konuşmasına.

'Sizin ne kadar iki yüzlü olduğunuzu biliyorum, beni hafife almayın.' demeye getiriyordu sanki!..

Ve devam ediyordu.

"Eğer savaşlara harcanan para; çevre ve doğa için cevaplar bulmaya

Yoksulluğu bitirmeye ve anlaşmalar yapılmaya harcansaydı, bu dünyanın ne kadar da harika bir yer olabileceğini bir düşünün." derken bir anlamda, "Ben bunları görebiliyorum da siz nasıl göremiyorsunuz" demeye de getirmiyor muydu sizce de

"Okulda Anaokulunda bile sizler bize, dünyada nasıl davranmamız gerektiğini öğretiyorsunuz.

Bize öğrettikleriniz; diğerleri ile kavga etmemek, anlaşmak, başkalarına saygı duymak, dağınıklıklarımızı toplamak ve temizlemek

Diğer canlılara zarar vermemek

Paylaşmak, açgözlü olmamak" şeklinde anlatıyorsunuz ya, sizler bunları bize anlatırken bile samimi değilsiniz. Sizler biz çocuklar için çok kötü birer rol model oluyorsunuz, diyor gibiydi.

Hemen arkasından da:

"Peki sizler, dışarılara çıktığınızda, bize söylediğiniz bu şeyleri neden kendiniz yapmıyorsunuz" sorusunu soruyordu.

Hadi buyurun bakalım

O, 10 yaşındaki çocuğun sorduğu soruya ülkemizde ya da dünyanın neresinde olursa olsun:

Doğru

Samimi

Ve içten yanıt verebilecek bir siyasi var mıdır, merak ediyorum.

Ayrıca:

"Bu konferanslara neden katıldığınızı unutmayın! Bunları kimin için yapıyorsunuz" sorusunu sorarken; "Konferansta anlattıklarınızı gerçek yaşamınızda hayata geçirmediğiniz hâlde, buralarda, eylemlerinizle örtüşmeyen konuşmaları neden yapıyorsunuz" demeye getiriyor o, on yaşındaki çocuk.

"Bizler sizlerin çocuklarıyız.

Bizim yetişeceğimiz bu dünyanın nasıl bir yer olacağına karar veriyorsunuz.

Ebeveynler, çocuklarına 'Her şeyin yoluna gireceğini, dünyanın sonu olmadığını