O gün yine geldi çattı. Atatürk'ümüzü bir kez daha saygıyla, minnetle, özlemle anarken, yüreğimdeki yası, duyduğum gururla avutmaya çalışıyorum. Tesellim, böyle bir liderin biz Türklere nasip olması...
Sanal medyada tesadüfen rastladım. Bir hostes kızımız anlatıyordu. THY'nin kıtalararası uçuşunda kabin amiri, yolculara seyahatten memnun kalıp kalmadıklarını soruyormuş. Bir turist, "Her şey harikaydı. Sadece personelinizin aksanlı İngilizcesi beni rahatsız etti" deyince, tecrübeli kabin amiri cevabı yapıştırmış:

"Mustafa Kemal Atatürk ismini duydunuz mu Biz Türkler O'nun sayesinde hiç sömürge idaresinde yaşamadık. Bu nedenle hiçbir zaman zorla İngilizce öğrenmedik. Biz yabancı dili seyahatlerimiz için ya da iş gereği öğreniriz. Bu yüzden aksanlı konuşmamız gayet normal..."
Ağzına sağlık amirim!.. Gün gelip de "ana dilim gibi İngilizce konuşamadığıma" sevineceğim hiç aklıma gelmezdi.
Bizleri elâlemin diline, dinine mahkum etmeyen Atatürk ve dava arkadaşlarına ne kadar minnet duysak az...

Hareket güzel, fakat...
Haber bana son derece ilginç geldi. Koç ailesinin veliahdı 14 yaşındaki Kerim Rahmi Koç, Galatasaray - Fenerbahçe derbisine İETT otobüsüyle gitmiş.
Önce bu haber bana sevimli ve örnek bir davranış gibi geldi. Yaklaşık 7 milyar dolarlık servete sahip Koç ailesinin veliahtının maça toplu taşıma kullanarak gitmesini "tevazu" olarak nitelendirdim.
Ancak biraz daha düşününce ortada ciddi bir "gaflet" olduğuna kanaat getirdim. Ya fidye için kaçırılsa, ya çocuğun başına kötü bir olay gelseydi..
Eğer genç arkadaşımız bu işi gizlice yapmamışsa, ailenin kendisini sorgulamasında büyük fayda var.

Herkes bu formanın peşinde
Fenerbahçe kalecisi Ederson'un Şampiyonlar Ligi'nde giydiği ve çok beğenilen yeşil kaleci forması herkesin dilinde.

Ben de bir tane almak istedim ama kısa kollu ve üzerinde Chobani reklamı bulunan forma Fenerium'da yok. Mağazanın sitesine ise bu formanın satışa sunulması için yorum yağıyor. Piyasaya sürülse satış rekoru kıracak ama kimin umurunda

Takvim gibi bisküvi
Benim çocukluğumda bugünkü gibi binbir çeşit bisküvi, gofret v.s. yoktu. Bisküvi deyince aklıma sadece petit beurre denilen o tek tip klasik bisküvi gelirdi. O günlerde arkadaşlar arasında en büyük gastroloji fantezimiz, arasına lokum koyup yemekti.