"Başka yere gitti iş, bambaşka yere gitti."

Sözcü TV'ye kayyım atanmasına gerekçe yapılan on yıllık davanın hikâyesini en iyi, Bir Başkadır'ın yeni sezonunda Meryem'in şimdiden klasikleşen repliği anlatıyor.

"Başka yere gitti iş, bambaşka yere gitti."

Her şey 15 Temmuz 2016 sabahı Sözcü'nün bir haberiyle başlıyor.

O sabah Sözcü'nün Marmaris muhabiri Gökmen Ulu, üzerinde gazetenin logosu olan arabayla Grand Yazıcı Turban Oteli'nin önüne gitti.

Yanında fotoğraf makinesi vardı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın orada tatil yaptığını Marmaris'te duymayan kalmadığını, otel müşterilerinin de bunu sosyal medyada paylaştığını sonradan mahkemede anlatacaktı.

Otel yöneticilerini tanıyordu. Otel yetkilileriyle yemek yedi. Onlar da Cumhurbaşkanlığı görevlilerine muhabirin orada olduğunu söylediler. Erdoğan dışarı çıkarsa fotoğrafını çekerim, diye bekledi.

Haber saat 16.25'te Sözcü'nün sitesinde yayımlandı. O saatte ortada henüz bir darbe girişimi yoktu. Başlığı "Erdoğan'ı SÖZCÜ buldu"ydu.

On ay sonra, 19 Mayıs 2017'de Sözcü'ye operasyon yapıldı. Ulu ve internet sitesinin sorumlu müdürü Mediha Olgun tutuklandı. Yurtdışındaki gazete sahibi Burak Akbay hakkında yakalama kararı çıkarıldı.

Tutuklama kararına göre, darbeciler Erdoğan'ın yerini bilmezken Sözcü o yeri haber vermişti.

Halbuki Marmaris'te Cumhurbaşkanı'na yönelik suikast girişimini araştıran savcı darbecilerin Erdoğan'ın yerini nasıl öğrendiğini araştırıp yazdığı iddianamade Sözcü'nün adı bile geçmiyordu

İddianameye göre suikast timi, Erdoğan'ın Okluk Koyu'ndaki Cumhurbaşkanlığı konutunda kalabileceğini düşünerek oranın haritalarıyla hazırlık yapmıştı. Timin başındaki Gökhan Şahin Sönmezateş, kendi ifadesine göre, Erdoğan'ın Turban Otel'de olduğunu gece 01.00 ile 01.30 arasında Akıncı Üssü'ndeki bir subaydan öğrenmişti

Sözcü'nün haberi çıkalı dokuz saat olmuştu.

Eylül 2017'de bu köşede şunu sormuştum:

"O halde bu iki gazeteci neden hala tutuklu Eğer verdikleri haberle Cumhurbaşkanı'nın yerini bildirdikleri düşünülüyorsa niye Marmaris davasında adları bile geçmiyor"

Dosyada başka ilginç deliller de vardı.

Burak Akbay'ın babası Ertuğrul Akbay, bir yurtdışı gezisinde Fehmi Koru'ya oğlunun dışarıda "güzel insanlar"la tanıştığını söylemişti. Koru, bundan Gülen cemaatini anlamıştı.

Ocak 2018'de tanık olarak dinlendiği mahkemede ise babanın oğluyla övünürken mübalağa etmiş olabileceğini anlattı. Sözcü'yü cemaat projesi diye nitelediği yazısı da soruldu. Orada espri yaptığını söyledi.

Diğer tanıklar da iddianamenin pek yardımına koşmadı.

Cem Küçük mahkemede, "Bu iddianameye bakarak Sözcü Gazetesi Fethullahçılarla iş birliği yaptı denemez" dedi. Mahkeme başkanı, Burak Akbay'ın FETÖ evlerinde yetiştiği yolundaki beyanını hatırlatınca da "Ben öyle bir şey demedim. Öyle bir bilgim yok" diye cevap verdi.

Fuat Uğur, Sözcü'yü örgütün amaçlarına hizmet eden yayınlar yapmakla eleştirdiğini, fakat bundan gazetenin FETÖ'cü olduğu sonucunun çıkmayacağını anlattı.

Ersoy Dede:

"Benim açımdan Sözcü gazetesinin FETÖ'cü olması deli saçması bir iddiadır" diye cevap verdi

Erdoğan'ın tatil yaptığı yeri haberleştirmenin gazetecilik faaliyeti olduğunu da ekledi.

Aralık 2018'de Türkiye'nin en meşhur eski usul Kemalist köşe yazarı Emin Çölaşan Fethullah Gülen'in örgütüne yardım etmekten sanık oldu.

Türkiye'de gazete okuyan herhangi birine Emin Çölaşan'ın Fethullah Gülen'in örgütüne bilerek ve isteyerek yardım ettiğini anlatmak için, önce o insanın hafızasını silmeniz gerekir.

Ama savcılık hafızayla pek ilgilenmemişti. Çölaşan'ın yıllar içinde yazdığı birkaç metni seçmişti.

Bunlardan biri "Şimdi cemaati savunma zamanı" başlıklı yazıydı. Cemaatin medya kuruluşlarına polis baskını düzenlenmesinin ertesi günü yazılmıştı.

Başlığı okuyunca delili bulduğunu düşünenlerin, yazının devamını da okuması gerekirdi. Çölaşan, aynı şey daha önce başkalarına yapılırken cemaatin alkış tuttuğunu anlatıyor ve "Cemaat AKP'nin tetikçiliğini ve taşeronluğunu yapıyordu" diyordu.

Bir başka delil, 16 Mayıs 2017 tarihli "Bir annenin dramı" başlıklı yazısıydı.

Yazının hikayesi de eski usul bir gazetecilik hikayesi

Gazetenin Ankara bürosuna Şakran Kadın Cezaevi'nden bir faks gelir. Faksın üzerinde cezaevinin Mektup Okuma Komisyonu'nun "Görüldü" damgası vardır

Gönderen, üç çocuk annesi Fadime Danışman'dır.

Danışman, sekiz aylık bebeğiyle tutuklandığını, üç ve altı yaşındaki diğer iki çocuğunu komşularına bıraktığını, cezaevindeki bebeğinin dört gündür ateşinin düşmediğini, dışarıdaki oğlunun romatizma hastası olduğunu yazmıştır:

"12 gündür çocuklarım ne durumda, bilmiyorum."

Sonra Çölaşan'a seslenir:

"Tahliye olmamız için Kadir Topbaş'ın damadı mı olmamız gerekiyor"

Çölaşan'ın suçu son çare olarak Emin Çölaşan'a faks çekmiş çaresiz bir annenin mektubunu köşesinde yayınlamaktır.

Savcılık, Çölaşan hakkında 23 Kasım 2018'de önceki yazıları için önce takipsizlik kararı vermiştir.

Dört gün sonra, bu kez annenin mektubunu yayımladığı yazıyı gerekçe göstererek kendi kararının kaldırılmasını ister. Hâkimlik de talebi kabul eder.

Çölaşan, kadını tanımadığını, sonradan FETÖ'den mahkûm olduğunu da kendi dava dosyasından öğrendiğini söyler.

Ama işe yaramaz. Böylece Türkiye'nin en meşhur Kemalist gazetecisi FETÖ örgütüne yardım etmekten sanık olmuştur.

Dosyanın bir de mali tarafı var.

Burak Akbay ve Estetik Yayıncılık, haklarında Gülen yapılanması soruşturması bulunan kişi ve şirketlerle ticari ilişki kurmakla suçlanıyor.

Avukatı Celal Ülgen, MASAK verilerini değerlendiren bilirkişi raporlarının bu ilişkileri olağan ticari faaliyetler kapsamında gördüğünü anlattı. İşlemlerin yapıldığı tarihte, adı geçen bazı kişilerin ilgili şirketlerde henüz ortak olmadığını tespit eden rapora dikkat çekti.

Bank Asya'nın reklam dağılımını da mahkemeye sundu.

Zaman'ın payı yüzde 34, Today's Zaman'ın yüzde 11, Bugün'ün yüzde 10'du. Sözcü'nün payı ise yüzde 0,3.

Ama 27 Aralık 2019'da, bugünün Adalet Bakanı Akın Gürlek'in başkanlık ettiği mahkeme, yedi sanığa hapis cezası verdi.

Çölaşan ile Necati Doğru'ya üç yıl altı ay on beşer gün. Gazetenin yöneticileri Metin Yılmaz ve Mustafa Çetin'e üç yıl dörder ay. Yücel Arı, Gökmen Ulu ve Yonca Yücekaleli'ye iki yıl birer ay.

Doğru'nun aleyhinde "Naylon Darbe" başlıklı yazısı vardı. Gazetenin yöneticileri için de Sözcü'nün kimi haberlerinin Zaman'ın haberlerine benzemesi gerekçe gösterilmişti.

Mediha Olgun beraat etti. Burak Akbay'ın dosyası ayrıldı.

Üç gün sonra bu köşede "Halbuki Emin Çölaşan'ın fikir özgürlüğüyle yerli araba arasında görünmeyen çok güçlü bir bağ var" diye yazmıştım.

İstinaf mahkûmiyetleri onadı.

Yargıtay 3. Ceza Dairesi ise 26 Kasım 2024'te kararları oybirliğiyle bozdu.

Çölaşan, Doğru ve Ulu'nun yazılarının basın, ifade ve eleştiri özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtti. Yazıların silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturmadığına hükmetti. Gazete yöneticilerinin bu yazılara iştirak ettiğine ilişkin bilgi, belge veya delil bulunmadığını vurguladı.