"31 Mart'ı aşırı derecede önemseyenlerin" göremediği

DEM Parti uzun uzun tartışmalar, ertelemelerden sonra nihayet İstanbul adaylarını açıkladı.

Her parti en çok oy alacak adayla seçime girmek ister. Bunun için anketler yaptırır, istişareler yapar, nabız tutar. Sonunda bazen isabetsiz bir aday belirler ama niyet her zaman kazanmaktır.

Ama bu kez bir parti anketlere, lehte aleyhte bütün yorumculara, sokaktan yükselen seslere göre aday gösterilse en yüksek oyu alacak adayını bile isteye göstermedi.

Başak Demirtaş yerine eş başkan adayları olarak Meral Danış Beştaş ve Murat Çepni'nin adı açıklandı.

Beştaş, Kürt siyasetinin önemli ve özgül ağırlığı olan isimlerinden biri. O yüzden heyecan yaratmasa da iddiasız bir aday değil.

Peki ya Murat Çepni

Eski HDP İzmir Milletvekili. Rize İkizdere doğumlu. Rize'de doğup büyümüş. Rize'nin solcuları genelde Lazlardan olur. Ama Çepni Laz değil, İkizdereli. Samsun'da yaşamış ama hala aksanını koruyacak kadar bir Rizeli.

Ama aday gösterilmesinin sebebi herhalde Trabzonlu İmamoğlu'na karşı DEM Parti'ye ancak yanlışlıkla oy verebilecek İstanbul'daki Rizelilerin oyunu almak değildir.

Çünkü Çepni, klasik değil sosyalist bir Rizeli. Sosyalistlerin de azınlık olarak bir hizbinden.

Ezilenlerin Sosyalist Partisi'nin Samsun il temsilciliğini yapmış.

ESP, MLKP'nin siyasi kanadı olarak biliniyor. DEM-PKK ilişkisine benzer ilişkileri var.

Çepni, yasal, meşru siyasette, çevre hareketleri içinde yer almış, İkizdere'deki maden direnişinde önlerde durmuş bir isim.

"Ölümsüzlüğünün yıldönümünde" Stalin'i anacak kadar da ortodoks bir sosyalist.

Peki, nasıl oldu da bu kadar marjinal bir Rizeli Stalinist sosyalist, Kürtlerin partisinden önce milletvekili oldu, şimdi de İBB için aday yapılabildi

Çünkü MLKP; Rojava'da YPG ile birlikte savaşıyor.

Daha birkaç ay önce Rize Fındıklı doğumlu 60 yaşında bir MLKP'li Suriye'de bir SİHA saldırısında öldürülmüştü.

MLKP'nin PKK ile kurduğu bu ittifak siyasette de HDP-ESP ittifakı olarak sürüyor.

Suruç'ta IŞİD saldırısında hayatını kaybeden gençlik grubu da Kobani'ye yardım götüren ESP'nin gençlik kollarının üyeleriydi.

HDP'nin şimdi hapiste olan eski eşbaşkanı Figen Yüksekdağ da ESP kontejanından eşbaşkan olmuştu.

Yani Rojava'da verilen askeri destek, marjinal bir sosyalist partiyi ve hareketi, Kürtlerin Meclis'te üçüncü büyük gruba sahip partisine ortak ediyor.

Çünkü Kandil'in birinci gündemi Türkiye değil, Rojava.

DEM'in şimdiki eş başkanı Tülay Hatimoğulları ise SYKP'li. Adını ilk defa duymuş olanlar çoğunlukta olabilir. Bu bir cehalet değil.

SYKP yani Sosyalist Yeniden Kurtuluş Partisi de HDP'nin ve DEM'in kurucu ortaklarından. Muhtemelen küçük bir Kürt aşiretinden daha az üyesi var.

Üstelik Tülay Hatimoğulları bu partiyi kuran sol gruplarından Toplumsal Özgürlük Platformu'ndan.

Bu daha çok Hataylı Arap Alevilerinin içinde yer aldığı bir sosyalist grup. Eski bir sosyalist hareketin devamı.

Böyle marjinal bir partiden bir Arap Alevisi sosyalistin DEM Parti'ye eşbaşkan olması da benzer hassasiyetlerin sonucu olabilir.

DEM Parti'den son seçimde Meclis'e giren milletvekillerinin bir kısmı bu adlarını düzenli haber takip eden insanların bile duymadığı sol hareketlerden geliyor.

Mesela şimdi partinin Barzani'ye bile işbirlikçi diye atar yapacak, Demirtaş ile polemiğe girecek kadar ileri gitmiş isimlerinden Sezai Temelli, 2015'e kadar sadece İstanbul Üniversitesi SBF'de öğretim görevlisi bir Eğitim-Sen'li sendikacıydı.

Geri kalan milletvekillerinin önemli bir kısmı ise adlarını Kürtlerin bile pek bilmediği, yasal olarak kimseyi zan altında bırakmamak için üretilmiş o kavramla söylersek "Kürt hareketinin" sağlam kadrolarından oluşuyor.

Öcalan'ın avukatları, KCK, DTK gibi davalardan hapis yatmış gençlik, kadın hareketinden isimler

Bu yüzden mesela Diyarbakırlıların DEM Parti milletvekilleri içinde en çok tanıdığı isim Cengiz Çandar olabilir.

DEM Parti'nin MYK'sında, HDP'den ve önceki partilerden farklı olarak bu sağlam kadrolardan isimsiz isimler ağırlıkta.

HDP'deki Sırrı Süreyya, Ahmet Türk, Altan Tan gibi kendi ağırlığı olan isimler yerine, örgütün güvendiği, sözden çıkmayacak kadrolar işbaşında.

DEM Parti'nin ön seçimle belirlediği yeni belediye başkan adayları da böyle isimlerden oluşuyor. Mardin'de Ahmet Türk bile sandıktan zor bela çıkabildi.

Çoğu hapis görmüş, haklarında bir iddianame yazmak ya da soruşturma açmanın kolay olduğu bu isimlerin tercihi bile kayyum atanmasına karşı iktidarla bir işbirliği olduğu tezini yalanlıyor.

Sokağın sesini duyan Demirtaş ile DEM Parti arasındaki siyasi, duygusal makas da bu yüzden açılıyor.

Sokaklar, Kürtler Demirtaş'ı lider olarak görse de bu partinin kadrolarını ilgilendirmiyor ya da etkilemiyor.

Çünkü Kandil de Kürtlerin yaşadığı dünyadan bambaşka bir dünyada yaşıyor artık.

PKK'nın yayın organlarından ANF'de Başak Demirtaş'ın adaylıktan çekilmesinden sonra Atakan Roni takma adıyla çıkan yazı bu alternatif evren hakkında bir fikir veriyor:

"2024 yılına Kürt Özgürlük Hareketi büyük bir siyasi ve askeri hamle ile psikolojik üstünlük sağlayarak, bölgesel ve küresel düzeyde etki yaratan gelişmelerin önünü açtı. Önder APO'ya özgürlük temelinde yürütülen dalga dalga tüm dünyaya yayılan özgürlük hamlesi her gün yeni ve yaratıcı eylemlerle yeni bir aşamaya yükselerek, dünya halkları içinde heyecan ve umut yaratıyor."

Yazının Demirtaş'ın adaylığına doğrudan değinen kısmı ise şurası:

"Uluslararası komploya karşı mücadele temelinde özgürlük yürüyüşü sürerken yeni bir komplonun ayağı Ankara, Bağdat ve Hewlêr'de örülmeye çalışılıyor. Örülmeye çalışılan komplo büyük özgürlük yürüyüşüne karşı mutlak kölelik dayatmasıdır. AKP-MHP faşizmi Kürt soykırımını gerçekleştirmek için yürüttüğü bu saldırıların Kürt halkı ve dostları tarafından yeteri kadar anlaşıldığı söylenemez. Günümüz bilim-teknik ve iletişim ağlarında ortaya çıkan gelişmeler yeni bir iktidar tekniği ortaya çıkardı. Sanal medya ve sınırsız enformasyon ile toplum yirmi dört saat hakikatten uzaklaşmakta ve algı operasyonlarının nesnesi olmaktadır. Kürt soykırımı planlarına karşı yirmi dört saat mücadele yürütülmesi gerekirken 'kim aday olmuş, kim niye çekilmiş' tartışmaları algı operasyonları ve yeni iktidar biçimi olarak psiko-iktidar yönlendirmeleridir."

Yani kod adıyla yazı yazan muhtemel PKK yöneticisi bu adaylık tartışmasından duyduğu rahatsızlığı anlatıyor.

Çünkü Kandil'den dünyaya bakan bir PKK yöneticisi, teknolojik atılımla askeri olarak varoluşunu tehdit eden, ittifaklarla etrafını saran bir düşman olarak "AKP-MHP faşizmi" ni görüyor.

Ama Türkiye'de siyaset yapan bir Kürt siyasetçisi Türkiye'yi dört yıl daha yönetecek ve çözüm için diyalog kurulması gereken otoriter bir iktidar görüyor.

İkisi de aynı davayı paylaşsa da bir silahlı örgüt bakışı ile bir siyasetçi bakışı arasındaki fark bu.

Selahattin Demirtaş'ın Başak Demirtaş'ın adaylıktan çekilmesi sonrası yazdığı yazıdaki şu bölüm bu bakış farkını net ortaya koyuyor:

"DEM Parti ile AKP arasında bir görüşme trafiği var mı bilmiyorum. Ama eğer yoksa bu, iki parti için de büyük bir eksikliktir. Tüm partiler ülkenin, toplumun sorunlarının çözümü için görüşebilmelidir, konuşabilmelidir. Bu son derece meşrudur, hatta geldiğimiz süreç itibarıyla bir görev, bir sorumluluktur."

DEM Parti içindeki Türk-Arap sosyalistler ve Aleviler de bu açıdan Kandil ile aynı frekanstalar.

Onlar için de ilk öncelikli düşman "AKP-MHP faşizmi."

Klişe ve boş gösteren bir tabir olan "faşistlikten" daha fazla aslında ilk meseleleri İslamcı karşıtlığı ve laiklik hassasiyeti.

O yüzden Türkiye'deki herhangi bir seçime baktıklarında Kürtlerin kazanımlarından önce, AK Parti'yi geriletmeyi temel hedef olarak görüyorlar. Kürtlerin kazanımının da tek yolunun bu olduğunu düşünüyorlar.

Onlar için İstanbul'u AK Parti'nin değil, CHP'nin yönetmesi hayati bir mesele.