Milli arada olan biten her şey Galatasaray'ın hızını kesmiş. Sakatlıklar, stat değişikliği, yorgunluklar, lige verilen ara, beraberinde ciddi bir ritim kaybı getirmiş. Öyle ki kötü giden maçlarda en azından oyunun bir yönünü iyi oynayan Galatasaray, dün ne savunmada ne hücumda varlık gösterebildi. Samsunspor neredeyse girdiği tüm pozisyonları bir şekilde sonuçlandırdı; sadece yetenek ve bitiricilik eksikliği nedeniyle bu toplar ya Uğurcan'da kaldı ya dışarıya gitti. Savunmadaki ideal dörtlüden üçü eksikken, sağda Kaan solda da Eren aksadıkça aksadı. Eren'in bir kritik müdahalesi dışında savunma bekleri neredeyse her gelen atağı yakından izleyip durdu. Bu trafikte kalesinde sadece 1 gol görmüş olması, Galatasaray için büyük şans. Asıl ilginç olan ise Galatasaray'ın hücumda çoğalmakta da zorlanması ve iki kez öne geçmesine rağmen bir türlü tempoyu koruyamaması. Mevcut şartlarda özellikle bireysel hatalar anlaşılabilir olsa da takımın üç ayrı hatta da bu kadar tutuk bir görüntü ortaya koyması şaşırtıcıydı.
Buruk geç kaldı
Nitekim Okan hoca geç de olsa orta saha ve ön tarafa müdahale etti, ancak defans hattında değişen bir şey olmayınca, Samsun'un kenar akınları aynı şekilde devam etti. Sonlara doğru Eren'in yerine Kazımcan denemesi, Lemina'nın stoperlerin arasına girmesi nispeten nefes aldırdı. Ama oyunu oynama ve yönetme kısmında bu kadar vasat kaldığı bir maçtan Galatasaray'ın 3 puanı çıkarması kesinlikle altın değerindeydi. Kulübeden sahaya topyekün hatalar zincirine rağmen, ilk golde Batrakov'un şık ortasını Singo'nun indirişi ve Torrira'nın tamamlaması, ikinci golde de Sara'nın nefis aşırtma pasını Yunus'un klas kontrolü ve aynı kalitede aşırtmayla kaleye gönderişi, maçın es geçilmemesi gereken en güzel hareketleriydi

2