5 Yazar, Ramazan'da viral olan ilahiler örneğini vererek, medyanın kötülüğü değil iyiliği yayınlaması gerektiğini savunuyor. Okul saldırılarının ardından, mafya dizilerinin gençleri suça sevk ettiğini ve bu dizilerin gerçeğin aksine cezaevini ve kurşunun acısını göstermediğini iddia ediyor. Ama halk bu içerikleri seçiyorsa, yazar mı medya mı sorumlu olmalı?
Toplum olarak hep birlikte ekilen biçiliyor; Maalesef, hiç dinmeyecek ağıtlar eşliğinde...
"Birey" diye diye ne aile bırakıldı, ne akraba bırakıldı, ne de toplum...
"Birey" mutlu olsun da, zevklerini en uç noktalarda yaşasın da varsın dünya yansın! Başkaları zarar görmüş, başkalarının hakları yenmiş sorun değil, "birey" önemli!
Bunun yanında bir de medyanın her türlüsünden üzerimize boca edilen kötülükler. Uyaranlar hep oldu: "İyiliği yayalım, kötülüğü değil." Lâkin dinleyen kim
Bahaneleri de hep aynı: "Halk böyle istiyor!"
Oysaki daha bir ay önce, Ramazan'da bir ilahinin nasıl dilden dile yayıldığını hep beraber yaşadık. Sadece kötünün değil iyinin de reyting yaptığını görmüş olduk.
Bu hafta içinde iki okulumuzdaki saldırılarda çocuklarımızı toprağa verdik. Kendilerini kurşunlarının önüne atan öğretmenlerimizi de... Tarifi imkânsız acılar.
Şu an hepimizin aklında aynı soru: "Acaba benim çocuğum okulunda da olur mu"
Katliama varan hâdiseler olmasa da maalesef okullarda veya çevresinde yaşanan büyük bir sorun var: Küçük küçük mafya babaları, mafyacıklar.
Seyrettikleri mâlûm dizilerdeki saç tıraşından yürüyüşüne kadar birebir kopya eden bu tipler mafyacılık oynamaya kalkıyorlar. İrtibat kuramıyorsunuz çünkü, küfürleri saymazsak bildikleri 5-10 kelime.
Dizilerde görüyorlar: İnsan öldürseler hesap soran yok. O kadar kurşun sıkılıyor, insan ölüyor ama ortada polis yok; sinek öldürmekten daha kolay insan öldürmek.