Türkiye ekonomisi, son bir yıldır kararlılıkla sürdürülen sıkı para politikası döngüsünde son derece kritik ve hassas bir eşikten geçiyor. Son bir yıllık makroekonomik görünüm; enflasyonda katılıkların kademeli olarak kırılmaya başladığı, iç talepte sağlıklı bir dengelenmenin görüldüğü ve risk primlerinde kayda değer rahatlamaların yaşandığı bir döneme işaret ediyor. Bu tablonun ardından, iş dünyasının, akademinin ve finans piyasalarının odak noktası tamamen Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın (TCMB) yıl sonuna kadar atacağı faiz adımlarına çevrilmiş durumda. Peki, kapsamlı veriler ve küresel gelişmeler ışığında, faiz indirimi için gerekli iklim gerçekten olgunlaştı mı
Yurt içi dinamikler: Enflasyonda yavaşlama ve sıkı duruşun sınırlarıSon bir yılda enflasyonla mücadelede izlenen kararlı duruş, fiyat artış hızında belirgin bir ivme kaybını beraberinde getirdi. Yıllık TÜFE oranlarının öngörülen patika dahilinde hareket etmesi ve öncü göstergelerin dezenflasyon sürecinin direncini koruduğunu göstermesi, para politikasının uygulama alanını kademeli olarak genişletiyor. Yurt içi üretici fiyat endeksindeki (Yİ-ÜFE) makul seyir ve sanayi kanadından gelen girdi maliyeti sinyalleri, nihai tüketici fiyatları üzerindeki maliyet yönlü baskıların hafiflediğini doğruluyor. Bununla birlikte, TCMB'nin geride bıraktığımız aylarda gerçekleştirdiği kontrollü oran indirimleri, bankanın katı sıkılıktan veriye dayalı esneme dönemine girdiğinin net bir sinyali oldu. Ancak hizmet sektöründeki fiyatlama davranışlarının güçlü bir atalet içermesi ve hanehalkı enflasyon beklentilerinin hedeflenen seviyelerle arasındaki makas, otoritenin ihtiyatlı duruşundan taviz vermemesini zorunlu kılıyor. İç talepteki soğuma dezenflasyon sürecini güçlü bir şekilde desteklerken, atılacak her gevşeme adımının son derece ince bir dengede ve makro ihtiyati tedbirlerle takviye edilerek yürütülmesi hayati önem taşıyor.
Küresel gelişmeler, dışsal riskler ve sermaye hareketleriYerel veriler umut vadetse de, madalyonun bir de küresel yüzü bulunmaktadır. Başta Fed ve ECB olmak üzere gelişmiş ülke merkez bankalarının faiz politikalarındaki temkinli seyir, emtia fiyatlarındaki dalgalanmalar ve jeopolitik gerilimler, Türkiye gibi gelişmekte olan piyasalar için dış finansman koşullarını hassas kılmaya devam ediyor. Küresel ticaretteki korumacı eğilimler ve enerji piyasalarındaki oynaklık, enflasyonist baskıların dışsal kaynaklı olarak yeniden canlanma riskini her zaman masada tutmaktadır. Buna karşın, küresel likidite koşullarının görece öngörülebilir kalması, Türkiye'nin CDS primindeki istikrarlı düşüşle birleştiğinde dış sermaye hareketleri açısından elverişli bir zemin sunmaktadır. Uluslararası yatırımcıların Türk lirası varlıklara olan ilgisi artarken, döviz rezervlerindeki güçlü görünüm de Merkez Bankası'nın elini güçlendiriyor. Küresel rüzgarlar tam anlamıyla arkamızda olmasa da, en azından içerideki dezenflasyon sürecini kökten bozacak şiddetli bir dış şok estirmemektedir. Bu durum, para politikası altyapısına dışsal bir nefes alma alanı sağlamaktadır.

17