Genişleme kapısı aralanıyor mu TCMB ve faiz indirimi denklemi

Türkiye ekonomisi, son bir yıldır kararlılık­la sürdürülen sıkı para politikası döngü­sünde son derece kritik ve hassas bir eşikten geçiyor. Son bir yıllık makroekonomik görü­nüm; enflasyonda katılıkların kademeli ola­rak kırılmaya başladığı, iç talepte sağlıklı bir dengelenmenin görüldüğü ve risk primlerinde kayda değer rahatlamaların yaşandığı bir dö­neme işaret ediyor. Bu tablonun ardından, iş dünyasının, akademinin ve finans piyasaları­nın odak noktası tamamen Türkiye Cumhuri­yet Merkez Bankası'nın (TCMB) yıl sonuna ka­dar atacağı faiz adımlarına çevrilmiş durumda. Peki, kapsamlı veriler ve küresel gelişmeler ışığında, faiz indirimi için gerekli iklim ger­çekten olgunlaştı mı

Yurt içi dinamikler: Enflasyonda yavaşlama ve sıkı duruşun sınırları

Son bir yılda enflasyonla mücadelede izle­nen kararlı duruş, fiyat artış hızında belirgin bir ivme kaybını beraberinde getirdi. Yıllık TÜFE oranlarının öngörülen patika dahilinde hareket etmesi ve öncü göstergelerin dezenf­lasyon sürecinin direncini koruduğunu göster­mesi, para politikasının uygulama alanını ka­demeli olarak genişletiyor. Yurt içi üretici fiyat endeksindeki (Yİ-ÜFE) makul seyir ve sanayi kanadından gelen girdi maliyeti sinyalleri, ni­hai tüketici fiyatları üzerindeki maliyet yönlü baskıların hafiflediğini doğruluyor. Bununla birlikte, TCMB'nin geride bıraktığımız aylar­da gerçekleştirdiği kontrollü oran indirimleri, bankanın katı sıkılıktan veriye dayalı esneme dönemine girdiğinin net bir sinyali oldu. An­cak hizmet sektöründeki fiyatlama davranış­larının güçlü bir atalet içermesi ve hanehal­kı enflasyon beklentilerinin hedeflenen sevi­yelerle arasındaki makas, otoritenin ihtiyatlı duruşundan taviz vermemesini zorunlu kılı­yor. İç talepteki soğuma dezenflasyon süreci­ni güçlü bir şekilde desteklerken, atılacak her gevşeme adımının son derece ince bir dengede ve makro ihtiyati tedbirlerle takviye edilerek yürütülmesi hayati önem taşıyor.

Küresel gelişmeler, dışsal riskler ve sermaye hareketleri

Yerel veriler umut vadetse de, madalyonun bir de küresel yüzü bulunmaktadır. Başta Fed ve ECB olmak üzere gelişmiş ülke merkez ban­kalarının faiz politikalarındaki temkinli seyir, emtia fiyatlarındaki dalgalanmalar ve jeopoli­tik gerilimler, Türkiye gibi gelişmekte olan pi­yasalar için dış finansman koşullarını hassas kılmaya devam ediyor. Küresel ticaretteki ko­rumacı eğilimler ve enerji piyasalarındaki oy­naklık, enflasyonist baskıların dışsal kaynak­lı olarak yeniden canlanma riskini her zaman masada tutmaktadır. Buna karşın, küresel liki­dite koşullarının görece öngörülebilir kalması, Türkiye'nin CDS primindeki istikrarlı düşüşle birleştiğinde dış sermaye hareketleri açısından elverişli bir zemin sunmaktadır. Uluslararası yatırımcıların Türk lirası varlıklara olan ilgisi artarken, döviz rezervlerindeki güçlü görünüm de Merkez Bankası'nın elini güçlendiriyor. Kü­resel rüzgarlar tam anlamıyla arkamızda olma­sa da, en azından içerideki dezenflasyon süreci­ni kökten bozacak şiddetli bir dış şok estirme­mektedir. Bu durum, para politikası altyapısına dışsal bir nefes alma alanı sağlamaktadır.