Dün Malmö'de sıfır santigrat derece sıcaklıkta zor bir deplasman oynadı Galatasaray.

İlk 30'da işler pek yolunda gitmedi, takım dengesini bulamadı, peş peşe pozisyonlar verdi. Üstüne Metehan'ın uyuduğu bir anda Botheim'ın golü geldi, ardından da Davinson sakatlanıp sahayı terk etti. O dakikalarda "bugün galiba Galatasaray'ın günü değil" diye hissetmeye başlamıştık ki, Davinson sekerek kenara giderken orada bizden farklı düşünen bir adam bekliyordu oyuna girmek için: Kerem Demirbay.

Okan Buruk dün maça aynen Sivas'ta olduğu gibi dörtlü savunmayla başladı. Ümit milli takımda da zaman zaman o bölgede oynayan Metehan sağ, Berkan sol bekte, Jelert sağ önde başladılar maça. Davinson sakatlanınca kafalar biraz karışmıştı, ancak tam da böyle anların adamı Kerem Demirbay. Zor anlarda sahaya girip sakin kalabiliyor, liderlik yapabiliyor. 1-0 gerideki takımını şahane bir gol pasıyla beraberliğe taşıdı, hatta iki dakika sonra Yunus iyi vurabilseydi Kerem bir asist daha yazacaktı tabelaya.

Okan Buruk, Davinson'un sakatlanıp çıkması sonrası da dizilişini bozmadı; Berkan stopere, Yunus sol beke, Sara sol öne geçtiler o bölümde. Göbekte geçen sezonun as ikilisi Torreira-Kerem iyi oynadılar, Yunus'u sol beke geçmek de durdurmadı, golünü attı yine. Ancak 30'la 73 arası Galatasaray için her şey iyi giderken, 73'teki oyuncu değişikliğiyle bozuldu oyunun dinamikleri.