Yeni Parti'nin "Türkiye Yenileniyor" ana sloganıyla gerçekleştireceği ilk kurultayın temel hedefi örgüt içi yapılanmayı netleştirmek ve hızla saha çalışmalarına start vermek... Tartışma zemininden, sarmalındançıkıp ülke sorunlarına odaklanmak... Ancak 80'den 150'ye çıkarılan üç parçalı parti meclisi modeliyle hız mı yoksa hantallık mı diye daha şimdiden başlayan yeni bir tartışma söz konusu... Üç ayrı kurulun kendi içinde toplanıp sonra genel sekreter eşgüdümünde ortak karar alması, özellikle Türkiye gibi gündemin çok hızlı değiştiği bir ülkede refleks hızını yavaşlatma riski taşıyıp taşımadığı da ancak uygulamada test edilecek... Dolayısıyla tartışmalarda bu modelin aslında "hızlanmak" için değil, kuruluş aşamasındaki siyasi kırılmaları önlemek ve parti içi dengeleri korumak için tasarlanmış bir geçiş formülü olduğu daha ön planda...Bunun açılımı da şöyle:

Partinin kuruluşunda yer alan milletvekillerini küstürmemek, taşra örgütlerini dışlamamak ve aynı zamanda kamuoyuna "yeni yüzler" sunabilmek...

Bu yapı aslında idari bir sadelik arayışından değil, siyasi bir zorunluluk gereği yani...Düzenlemenin tüzüğe kalıcı olarak değil, yalnızca bir kurultay dönemi için geçici madde olarak eklenmesi, bunun kuruluş sancılarını atlatma stratejisi olduğunu gösteriyor zaten. Amaç, kuruluş sancılarını atlattıktan sonra daha sade bir yapıya dönmek belli ki...

★ ★ ★

Böyle bakıldığında da Yeni Parti açısından yanıtı son derece kritik soru ise şu:

Bu durum tabanı, seçmen davranışını nasıl etkiler

Bu kadar kalabalık ve çok katmanlı bir vitrin kurgusunun hem seçmeni uzaklaştırma riski taşıdığı hem de yeni bir heyecan yaratma potansiyeli barındırdığı şeklinde görüşler var... Siyaset bilimciler ve kamuoyu araştırmacılarına göre; seçmeni olumsuz etkileyenlerin başında da "iç denge ve koltuk paylaşımı" algısı geliyor... Seçmen, özellikle ekonomik ve toplumsal sorunların yoğun olduğu dönemlerde partilerin kendi iç organizasyon şemalarıyla uğraşmasından hoşlanmıyor... Seçmen nezdinde bu "sorun çözmek yerine herkesi bir koltuğa yerleştirme çabası" olarak algılanma riski taşıyor. Seçmen genellikle net, anlaşılır ve tek sesli mesaj veren güçlü liderlik veya dar çekirdek kadrolara daha kolay güven duyuyor. Çok sayıda kurul ve sözcünün olduğu bir yapıda, seçmenin partinin ana politikasını ve asıl karar vericisini takip etmesi zorlaşabiliyor. Sokağın anlık gündemine hızlı ve net tepki bekleyen seçmen kitlesi, kurulların toplanıp teknik rapor hazırlamasını bekleyen bir parti refleksini "pasif" veya "kararsız" bulabiliyor.

Olumlu anlamda etkisi denildiğinde ise kararların ortak akıl ve uzmanlık kurullarıyla alındığı mesajı, kurumsal demokrasiye önem veren özellikle kentli ve eğitimli seçmen nezdinde artı puan getiriyor... Eğer kurullar kendi içinde boğulmak yerine somut çözüm önerileriyle öne çıkarsa tabii. Aksi halde seçmen gözünde "hantallık" eleştirisinin ağır basabileceği de açık...