Futbolda sıralamada nerde olduğun çok önemli değil bence. Önemli olan o gece o saatte sahada nasıl motive olduğundur. Dünya sıralamasında 75. olan Kosova ile 25. sırada olan Türkiye arasında bu kadar fark olmadığını çok net gördük. Aslında hepimiz biliyorduk bizim için zor bir gece olacağını. Çünkü buraya kadar tesadüfen gelmeyen bir Kosova karşısında hem de deplasmanda oynamanın handikapları zaman zaman yaşadık. Montella'nın Barış Alpersiz ilk 11'i düşündürücüydü ama bir bildiği vardır dedik. Ancak ilk 45 dakikaya baktığımızda rakip ceza alanında istediğimiz pozisyon zenginliğini bulamadık.

İlk yarıda bizi heyecanlandıran tek oyuncu Kenan Yıldız dersek abartmış olmayız. İlk yarıda gol de atardık golde yiyebilirdik kısaca düşündüğümüz gibi bir devre oynadık... İkinci yarı erken gelen golle öne geçtikten sonra psikolojik üstünlüğü de sağladık. Aslında şunu net gördük ki bizim milli takım gol atana kadar zorlanıyor sonrasında gerçek kalitesini ortaya koyuyor. Özellikle orta alandaki kalitemiz farkını bu yarıda ortaya koyarken skoru artırabileceğimiz pozisyonlarda bulduk. Zaten bu dakikadan sonra rakibi kalemize yaklaştırmadan oyunu soğutarak maçı bitirmeyi planladık. Son bölümde nefesler tutuldu hatanın çok pahalıya patlayacağı dakikalardı. Montella savunma hamleleriyle skoru koruyup zaferimizi ilan etmeyi planladı.