Günümüz dünyasının belki de en sinsi hastalığı 'görünür olma' bağımlılığı. Mahremiyet yerini yaşanan her anın paylaşılmasına bıraktı. Kendi için değil de takipçileri için dizayn edilen hayatlara şahit oluyoruz. Sosyal medyanın yarattığı bu sanal dünya; fark edilmek, ilgi görmek için insanları her geçen gün daha fazla sınırı aşmaya, mahremiyetlerini sergilemeye ve hayatlarını bir gösteriye dönüştürmeye zorluyor. Bu durum da ister istemez trajik figürler yaratıyor.
Bunun en güncel ve en çarpıcı örneği ise şüphesiz Bahar Candan. Ablası Nihal Candan'ın yaşadıklarından dolayı gözler önünde eriyip gitmesi, kuşkusuz Bahar Candan için hayatı sıfırdan sorgulatacak denli ağır bir yıkım. Normal şartlarda böylesine derin bir yas ve sarsıntı, bir insanın hayata bakışını, önceliklerini ve duruşunu kökten değiştirmeye yeter.

DUYGUSAL KÖRLEŞME
Ancak Candan, eski sosyal medya alışkanlarına ve magazinsel tavırlarına dönmüş gibi görünüyor. Babasının kendisine gönderdiği sitemkar mesajı sosyal medyada yayınlaması ile gündeme gelen Candan'ın bir dijital platformun gecesine kameralar önünde davetsiz girme ısrarı çok konuşuldu. Kapıdan çevrildiği davetsiz etkinlik girişimlerini ve hatta ailesinin mahrem uyarılarını bile birer etkileşim aracına dönüştürmesi, bir şımarıklıktan ziyade derin bir duygusal körleşmenin dışavurumudur. İşte sosyal medyanın bir insanı nasıl zehirlediğini ve görünür olma bağımlılığının insanları ne duruma düşürdüğünü Bahar Candan örneğinde çok açık şekilde görüyoruz. Sorun sadece Bahar Candan'ın yaşadıklarından ve kardeşinin acı sonundan ders çıkarmaması da değil. Asıl düşündürücü olan, bu trajediyi bir eğlence unsuru gibi tüketen, kapı önünde kalışını veya aile içi mesaj ifşalarını tıklanma rekorlarıyla ödüllendiren dijital kültürümüz. Bizim mücadelemiz, insanın en kutsal sınırlarını bile aşındıran, en derin yaraları bir seyirlik malzemeye çevirip, etkileşim aracına dönüştüren bu acımasız dijital düzene karşı olmalı.