Pazartesi akşamı ekran yolculuğuna başlayacak olan"Aynı Yağmur Altında", uzun zamandır televizyonlarda eksikliğini hissettiğimiz duyguyu geri getirmeye aday bir iş olarak geliyor. Son dönemde entrika, bağırış, hızlı tüketilen hikayeler arasında izleyici yorulmuştu. Bu dizi ise daha ilk fragmanlarından itibaren "biraz duralım, hissedelim ve insan hikayesi izleyelim" diyor.

Yağmur metaforu boşuna seçilmiş gibi durmuyor. Dizinin merkezinde yalnızlık, pişmanlık, yarım kalmış aşklar ve hayata yeniden tutunma çabası var. Hepimizin bir döneminde yaşadığı kırılmalar, kaçıp saklanmak istediği anlar ve tam geçerken gelen umut duygusu hikayenin ana damarını oluşturuyor. Abartıya kaçmadan, dramatik ama samimi bir anlatım hedeflenmiş. Bu da seyirciyle güçlü bir bağ kurma ihtimalini artırıyor.
Televizyon izleyicisi artık yapay karakterleri değil, kendinden bir parça bulduğu hikayeleri seviyor. 'Aynı Yağmur Altında' tam da bu noktaya oynuyor. Kahramanlar kusursuz değil, hatalarıyla, korkularıyla, kararsızlıklarıyla gerçek insanlar gibi. Aşk var ama masalsı değil; acı var ama ajitasyon kokmuyor. Hayatın içinden gelen bir ton tutturulmuş.

Bir diğer önemli detay ise dizinin temposu. Ne gereksiz yere uzatılan sahneler ne de nefes aldırmadan akan bir karmaşa. İzleyiciyi içine çeken, duyguyu sindire sindire veren bir ritim var. Bu da uzun soluklu işlerin en büyük sırrı aslında.