Pişman.

Kim

-Trump.

Neden

-İsrail'in gazına gelip İran'a saldırdığı için.

Şimdi yol arıyor.

Bu işten sıyrılıp çıkabilse rahatlayacak.

Ama zor.

Niye

-Çünkü "kaybetti" diyecekler.

Geri adım atmayı öyle kolay sindiremez.

Diğer yandan...

Savaşın tırmanması ABD'nin lehine değil.

Asıl hesap neydi

-Çin'i sıkıştırmak.

Sonuç

-Tayvan odaklı muhtemel büyük kapışma öncesinde özellikle donanmasını güçlendirmeye çalışan Çin ihtiyaç duyduğu "zamana" kavuştu.

Çünkü ABD saplanıp kaldığı Ortadoğu'dan kafasını çevirip "Pasifik'e bakabilecek durumda" değil.

Sapkın Siyonistlerin kıyamet senaryolarına "figüran" olmak...

Aklı, mantığı, vicdanı, kuralları yok saymak.

Hırsla, hevesle kalkıp zarar, ziyanla oturmak...

Trump'ın yaşadığı budur.

İran'ı "kolay lokma" sandı.

Venezuela gibi "tek yumrukla indirebileceğini" düşündü.

Yanıldı.

Peki İran "liderini kaybetmesine rağmen" neden Saddam Hüseyin'in Irak'ı ya da Kaddafi'nin Libya'sı gibi olmadı.

Üstelik İran 2012'deki "esnaf ayaklanması" ve "Mahsa Amini protestoları" hatta son dönemde ekonomik zorluklardan kaynaklanan muhalif halk hareketleri ile "kırılgan" görünüyordu.

İsyan çağrıları iş görmeliydi.

Ama tutmadı.

Çünkü İran, ABD ve İsrail'in zannettiği gibi bir yer değil...

Dönelim 1981 yılına...