Sonrası

-Yok.

Bu kadar.

Eğer bir yerde herkes "sonrası ne olacak" diye düşünmeye başlarsa...

Bugünü kaybettin demektir.

Niye

-Çünkü, akıllar şu andan ayrılıp gelecekte dolaşmaya başladığında altındaki zemin kayar, gider, farkına bile varamazsın.

Geleceği hesaplayamazsın.

Ama...

Şu an atacağın doğru adımlar geleceği şekillendirir.

İhtimal senaryolarını "BİR"e indirebilirsen...

Birliği muhafaza edersin.

İhtimaller çoğalırsa herkes başka tarafa çekmeye başlar.

Yön duygusu kaybolur.

Hedef birliği bozulur.

Demir bilyeler mıknatısa koşar.

Birden fazla mıknatıs bilyeleri dağıtır.

Siyaset...

Mesela bir il ya da ilçe...

Önceleri "herkes sahaya çıksın kime teveccüh varsa onunla devam ederiz" anlayışı vardı.

Rekabetin "hayırda yarışmak" diye bilindiği zamanlar...

O günler geçti.

Şimdi rekabet acımasız ve ahlaksız.

"Yarışın" dediklerin birbirlerini parçalıyor.

Kin, gadap, garaz, husumet bünyeyi sarıyor.

Bu yüzden çok ciddi, kaliteli analizlerle belirlenecek en uygun profil etrafında herkesin kenetlenmesini sağlamak mecburi istikamet...

Burada "ekipçilik, grupçuluk, dar kadroculuk, şahsi hesapçılık, geçici hakimiyet alanını babasının malı sanma, yetersizliğine rağmen tutunduğu yeri bırakmamak için alttan geçen kabiliyetleri yok etme" gibi hastalıklar devreye girmezse...

Başarı kendi adımları ile gelir.

Hayal işte...

Bir muhitte aklına, fikrine, ahlakına, vicdanına itimat edilenler toplanmış hiçbiri "ben olayım" derdinde değil aksine "filanca arkadaşımız en uygun isimdir, o olmalı" tavrıyla kalite üstü kalite sergiliyorlar.

Burada kaybetsen de kazanırsın.

Peki şimdi bunları konuşmanın zamanı mı

-Tam zamanıdır.

Zira, 1 buçuk bilemedin 2 yıl sonra yapılacak seçimler şu an evet bu satırları okuduğun an içinde saklı...