Bir süredir lise ve üniversite gençleri ile iletişim seminerlerinde buluşuyoruz.
Dertliler...
Konuşmak, anlatmak istiyorlar.
Ayıplanmadan. hor görülmeden içlerini dökebildiklerinde gözlerine ışık, yüzlerine renk geliyor.
Cevap vermenizi, dertlerine "acele çareler" üretmenizi beklemiyorlar.
Sadece dinleyin...
Kafalarının içinde ıvır, zıvır ne varsa hepsini döküp boşalttıktan sonra mantıklı, tutarlı, faydalı önerileri can kulağıyla dinleyip gereğini de yapıyorlar.
Çocuklara "serbest konuşma" fırsatları sunmak.
İlk basamak bu olmalı.
Sonrası kolay. HANGİ CHPİktidar tarafından baksak...
Acaba hali hazırdaki CHP mi daha zorlu rakip
Yoksa...
Yüklerinden kurtulmuş...
Yolsuzluk, hırsızlık, arsızlık suçlamalarından sıyrılmış...
İlgiyi, irtibatı kopardığı diğer muhalefet partileri ile yeniden ortaklaşmaya istekli...
Yıpranmamış isimlerin vitrine çıktığı ve "muhalefete lokomotif olabilecek" bir CHP mi
Ben iktidarın yerinde olsaydım.
Aklını İmamoğlu ile bozmuş...
Başka meselesi olmayan...
Her gün yeni bir skandalla sarsılan...
İç sıkıntıları yüzünden dışa dönük hamleler yapamayan...
Diğer muhalefet partilerinin hatırını bile saymayan...
Hali hazırdaki CHP'yi tercih ederdim. ABD'NİN ÇİZİLEN KARİZMASIBİR: İran savaşı ezberleri değiştirdi.
Körfez ülkelerinin ABD patentli güvenlik şemsiyesi "açılamaz" hale geldi.
ABD'nin bölgede İsrail'i korumaktan başka derdinin olmadığı gün ışığı gibi ortaya çıktı.
İKİ: ABD'nin dünyanın jandarması olma vasfı ortadan kalktı.
Eskinin jandarması "bostan korkuluğu" durumuna düştü.
ÜÇ: NATO çerçevesinde Batı ülkelerini peşine takacaktı.
Kimse oralı bile olmadı.
Yalnız kaldı.
DÖRT: İran'daki muhaliflerle ortaklık kurup rejimi değiştirecekti.
İran'daki en azılı muhalifler bile "rejim savunucusu" haline geldi.