Çok şükür başardık, Bizim Çocuklar başardı... Tam 24 yıl aradan sonra Dünya Kupası'ndayız. Bu sevinci anlatmaya kelimeler yetmez. Teknik, taktik bir yana öncelikle teşekkürler Montella ve aslan yürekli evlatlarımız. Arda Güler'i sağ forvete atıp merkezde fazladan bir oyuncu bulundurmak bize topa sahip olmayı vaat ediyordu. Nitekim beklendiği gibi oldu. Zaten yetenek zengini olan bir oyuncu grubuna sahibiz ve Kosova karşısında Arda'nın da sürekli içe ve derine gelmeleriyle topun hakimi olduk. Fakat bu topa sahiplik bize pozisyon olarak yansımadı. Arda'nın içeri devrilmeleri Zeki'yi sağ koridorda tek bıraktı.

Merkezde ise bir yetki karmaşasına şahit olduk. Malum olduğu üzere, Montella santrforsuz oyunla A Milli Takımımızı buralara kadar getirdi. Bundan sonra nereye kadar götürür bilinmez ama Dünya Kupası'nda bizim bu hücum portföyünü geliştirmemiz şart. Bu santrforsuz oyun iyi hoş ama uzun vadede, büyük turnuvalarda bizi en tepeye taşımak için yetmeyebilir. Burak Yılmaz bıraktığından bu yana o kalitede bir santrforumuz olmadı. Aslında bu konuda bir seferberliğimiz de yok. O yüzden Dünya Kupası'nda Deniz Gül'ün gelişmesi için Farioli hocanın onu Porto'da ilk 11 oynatmaya devam etmesi için dua etmekten başka çaremiz yok.