UPPSALA Üniversitesi ve İsveç Tarım Bilimleri Üniversitesi, Alman çoban köpeklerini merkeze alan bir araştırma yapmış ve bu tür arasındaki davranış farklılıklarının genetik temellerine bakmış.

Araştırma bize şunu söylüyor: Polis veya ordu gibi alanlarda iş için yetiştirilen Alman kurtları, güzellik ve gösteri amacıyla yetiştirilenlere kıyasla daha meraklı, daha oyuncu ve daha az korkak (nevrotik) bir genetik yapıya sahipmiş.

İsveç'teki Alman kurdu popülasyonunun, yetiştirilme amaçlarına bağlı olarak (görünüm odaklı gösteri köpekleri ve işlev odaklı görev köpekleri) hem davranışsal hem de genetik düzeyde iki farklı gruba ayrıldığını nasıl tespit ettiklerine bakalım.

Yaklaşık 23 bin köpeğin "Köpek Zihniyet Değerlendirmesi" verileri incelenmiş. Bu testte köpeklerin oyuna katılma, yabancılarla etkileşim ve tehdit edici figürlere verdikleri tepkileri ölçmüşler. İş köpeklerinin insanlarla daha iyi sosyalleştiği, daha meraklı olduğu ve daha az korku belirtisi gösterdiği saptanmış.

Aynı teste giren 373 köpekten alınan kan örnekleriyle genom haritaları çıkarılmış. Bu sayede, merak ve oyunculuk gibi özelliklerin DNA üzerindeki belirli bölgelerle doğrudan bağlantılı olduğu da kanıtlanmış.

İlginç bir sonuca daha ulaşmışlar. Köpeklerde korkaklık ve nevrotik davranışları etkileyen bazı genlerin, daha önceki araştırmalarda insanlarda da nevrotiklikle ilişkilendirilen genlerle aynı olduğu görülmüş. Bu da köpekler üzerinde yapılan çalışmaların uzun vadede insan psikolojisini ve davranışlarını anlamaya da yardımcı olabileceğini gösteriyor.

Ancak üzücü yanı şu... İsveç bu araştırmaları, söz konusu türü ileride hangi alanda kullanacağına yönelik olarak sürdürecekmiş. Yani İsveç Silahlı Kuvvetleri ile daha geniş çaplı çalışmalar yapılarak, hangi yavru köpeklerin iyi birer iş köpeği olacağını genetik testlerle önceden belirlemek ve yetiştirme programlarını iyileştirmek hedefleniyormuş.
MAMA FİYATLARINA NE OLUYOR BÖYLE
İSYAN görülüyor ki tüm dünyada benzer şekilde artıyor. Evcil hayvanların ailenin bir üyesi olarak görülme oranı arttıkça mamaların içerik ve fiyatı da o ölçüde yükseliyor. Bunun arkasında bir şey aramadan New York Times'ta rastladığım bir yazıdan detaylar aktaracağım.

"Köpeğim bir insan gibi yemek yiyor; çünkü insanlar, köpeklerin insanlardan daha iyi insanlar olduğunu düşünüyor" başlıklı yazısında yazar Amy X. Wang, ABD'deki 'insan kalitesinde' köpek maması çılgınlığını mizahi ve eleştirel bir dille ele almış.

Günümüzde köpek sahiplerine, köpeklerini adeta bir çocuk gibi şımartmadıkları (el örgüsü kazaklar, özel kahveler, lüks yataklar) sürece 'yeterince iyi bir ebeveyn' olmadıkları hissinin aşılandığını aktaran Wang, en büyük örneğin tüketiciye satılan lüks köpek maması girişimleri olduğunu söylüyor. Bu mamalara yılda 3 bin 500 dolardan fazla para verildiği bile olabiliyormuş. Ki yazar bu miktarın kendi mutfak masrafını aştığını söylüyor.

Yazara göre aslında içerik olarak hepsi birbirine benzeyen bu mamalar (et, tahıl ve sebze karışımı), köpeğin damak tadından ziyade sahibinin sınıfını, yaşam tarzını ve estetik kaygılarını yansıtan birer