İlhami Atalay Resim Atölyesi Öğrencilerinden Sanatsal İzler
"Bellek Sergisi", Usta Ressam İlhami Atalay'ın 2018 yılından bu yana yetiştirdiği öğrencileriyle birlikte gerçekleştirdiği özgün, heyecan uyandıran büyük bir buluşma. Usta ile öğrencilerinin aynı sanat ikliminde, aynı duyarlılıklarla ama yeri geldiğinde farklı bakışaçılarıyla, kişisel arayışların, özgün desenlerin, coşkun renklerin sergisi...
Bellek Sergisi, azimle, sabırla ama büyük bir samimiyetle, sanat kuşanmış bir eğitim sürecinin yıllar içinde Usta ile öğrencilerinin eserlerinden mülhem nasıl iz bıraktığını da görünür kılıyor.
İlhami Atalay'ın sanat anlayışında resim, yalnızca bir biçim ve estetik meselesi değildir. Sanatçı, insanın kendi hakikatiyle, yaşadığı toplumla, geçmişle ve kültürel mirasla kurduğu ilişkiyi önemser. Bu yaklaşım, öğrencilerinin çalışmalarında da farklı biçimlerde karşılık bulur. Her biri kendi rengini, dilini ve dünyasını kurarken, aynı zamanda ortak bir sanat hafızasının belleğini de inşa eder.
"Bütün anahtarlar, kuşkusuz, Tanrı'nın elindedir. Sanatçı, uğraşarak onlardan bazılarına ulaşır. Her çağda yenilerine ulaşır. Ama, yaratış sırrı gereği, yine de sonunda "anahtarlar Tanrı'da kalır." Seza Karakoç'un ifadelerine yaslı bir soyutlama ile İlhami Atalay, anahtarları hiçbir zaman ele geçirmeye yeltenmez.
İlhami Atalay: "Sanatkâr; kalbine esrarengiz bir görme gücü yerleştirilmiş insandır. Öyle bir hayal gücüne sahiptir ki, kimsenin bir şey göremediği yerde o görür. İnsan, sahip olduğu hayal gücü sayesinde ruhu yücelere ulaşabilir, denizleri, dağları aşabilir, arşa ulaşır. Sanat ruhun miracıdır..." diyecektir. Sonra, "Her insanın içinde gizlenen bir sanatkâr vardır."Diyerek korsan sanatkarlığa davet edecektir öğrencilerini.
Sanatçının kendi duyumsamalarına göre şekillendirdiği, o anki psikolojisine göre resmettiği, kendi belleğiyle, ortamın o anki belleğine ait izleri ortaya çıkarmaktır bir bakıma yaptığı... Bu bir bellek kaydıdır aslında, belki asırlar sonrasına ulaşacak derinlikli varoluşsal sancılarla, estetik kaygılarla, derin bir duyarlılık aktarımıdır. İnşa ettiği sanat eseri ile bir bellek kaydı tutarken, kendi belleği ile yaşadığı anın içinde anlamlı bir denklem kurmuş oluyor. O belleği de müşahhas bir hâlde görünür hâle getiriyor. Bunu yaparken yaşadığı zaman diliminde kendisine ait bellek kaydını, mekânsal öğe içerisindeki renk tonlamaları, ışık akışları ve espas gibi pek çok öğe ile inşa ediyor diyebiliriz...
İlhami Atalay, çocukluk dönemlerinde, çimento kâğıtlarına, zemin döşemelerine çiviyle, kömür parçaları ile resimler yaptığı zamanlardaki coşkusunu, çocuk saflığını ve heyecanını kaç yaşına gelirse gelsin yitirmeden çalışmalarını sürdürmektedir. Yaşama sevinci, aşkın duyarlılıklar, büyük mücadeleler sonucu erişilen ruh yüceliği ve gönenciyle eserlerini durmadan inşa etmektedir, samimi bir dava duyarlılığıyla.
Tabiat, insanlar, yaratılmış ne varsa ona ilham olmaya devam eder. Kimi zaman sırtüstü uzandığı toprakta göğe bakarken gördüğü sürü sürü göçmen kuşlar ilhamı olur ve kuşlar serisini oluşturur. Bahçesinde açan rengârenk bahar çiçekleri onu etkiler devasa büyüklükte ve olağanüstü bir çaba ile görsel şölenler hâline dönüşen bahar serisini resmeder. Bahçesinde bulunan arı kovanlarından ilham alarak arıları taşır tuvale. Onun arayışı ve kendi kendisiyle yarışı hiçbir zaman bitmez.
Anadolu'nun kadim mirasını her daim resmetmiş, Anadolu insanının yaşantısını, giyim tarzını, kullandığı eşyaları rengârenk desenlerle soyut, somut karışımı kompozisyonlarla ortaya koymuştur. Sanatçının dönem dönem yaptığı her çalışma, kendi yaşantısının da izdüşümü gibidir. Tıpkı doludizgin koşan atları yaptığı tablolar gibi... Zamanın ruhunu ve kendi ruh heyecanını tuvale yansıtırken aslında kendi sanat yolculuğunun sırlarını da ifşa eder gibidir. Atlar doludizgin rengârenk bir koşunun içinde var olduğunda sanatçı da içinin fırtınalı yolculuğunu, coşkun heyecanını ele verir gibidir.

2