Camiler çocuklar için "yaşanan İslâm"ın görüldüğü aileden sonraki ilk sosyal çevredir.

Caminin anlamı çocuklar için çok büyüktür. Allah'ı, peygamberi, Kur'ân'ı camideki büyüklerin hallerinden tanırlar. Büyükler "Allah'ın evi" derler buraya. ocuk, Allah'ı tanır burada.

Her yıl Ramazan ayı içinde küçük çaplı, ama kullanışlı oyuncaklar alıp, camide teravih çıkışlarında veya namaz saatlerinde cami girişlerinde, çocuklara, "Bu bir namaz hediyesidir, almak ister misiniz" diyerek, takdim ediyoruz. ocuklar ve ebeveyni önce biraz "Neler oluyor" gibisinden şaşırıyor, ama "namaz hediyesi" deyince rahatlıyor ve tebessümle hediyeyi alıyorlar. Küçük fenerler, çocukların tanıdığı renkli çizgi film karakterleri olan anahtarlıklar, kız çocukları için farklı, renkli tokalar, vb. çocukların dikkatlerini çekiyor ve ilgi gösteriyorlar. Yine plastik ok-yay ve küçük toplar bu tür niyetler için iyi oluyor. Özellikle cami çıkışlarında namaz sonrası ellerindeki küçük cep fenerleri ile gökyüzüne ışık şenliği yapıyorlar ki, bu çocuklardaki neşe hali büyüklerin de dikkatini çekiyor ve bu "masum neşe"yi anlamlı buluyorlar ve dağıtımı fark eden cemaatten üyeler faaliyeti tebrikler ediyorlar.

Cami, çocuklar açısından 'din'i temsil ediyor. Allah'ı, Kur'ân'ı, Peygamberi ve daha da önemlisi günlük hayatta "yaşanan İslâm'ı" evden sonra burada tanıyorlar. Onun için buradaki müsamaha, güler yüz, sevgi dolu yaklaşımlar, selâmlaşmalar, hal ve hatır sormaklar çocuk açısından aile dışındaki yaşanan İslâm oluyor. Bir de cami Allah'ın evi olarak masumiyeti, sığınmayı, maneviyatı, bütün güzel halleri, güzel ahlâkı temsil ediyor. İnsanın bir kul olarak inancını yaşadığı, kulluğunu sergilediği, ibadet ettiği yer anlamı taşıyor. Belki de yine çocuk açısından cami, cemiyet hayatı içinde kötü kelâmın konuşulmadığı, maneviyatın hâkim olduğu, iyi ve güzel insanların bulunduğu İslâm dininin görünen yüzü oluyor.