Malum kentsel dönüşüm süreci son hızla ilerliyor, özellikle İstanbul'da bazı bölgeler şantiye alanı gibi, ev hanımları bu durumdan çok şikayetçi, yaz günü bu sıcakta cam açmak dert oldu, açsalar bir türlü açmasalar bir türlü, hoş camları açmasalar da yıkılan binaların tozu evlere girecek bir delik buluyor, her yer toz pislik içinde.

Bir de apartman mesajlaşma grupları var. Buralarda neredeyse her apartman, kentsel dönüşüm konularının konuşulması için bir mal sahipleri grubu oluşturdu. Malum, kentsel dönüşüm mal sahiplerini doğrudan ilgilendiriyor. Bazı apartmanlarda mal sahipleri birbirleriyle yeni tanışıyor diyebilirim, çünkü genellikle 30 yıl ve üstü binalar bunlar. Aynı binada başından beri oturanlar varsa bile tanıdıkları mal sahiplerininin bir kısmı dairesini, dükkanını satmış, bir kısmının artık çocukları ilgileniyor, kimisi de yurt dışında yaşıyor vb. Dolayısıyla mal sahipleri gruplarında önce bir tanışma, birbirini hatırlama faslı oluyor. Sonrasında kentsel dönüşüme girmek isteyenler, istemeyenler oylaması yapılıyor, bu oylamada yüzde 51 bulunursa sıra hangi mütahitle hangi koşullarda çalışılacak sorusuna geliyor, işte asıl şenlik burada başlıyor. Tabi şenlik derken ne demek istediğimi anladınız, mecazen şenlik diyorum, kastettiğim şey sıkıcı ve yorucu süreçlerin burada başladığı. Neredeyse herkesin gönlünde bir aslan yatıyor. Kimisinin bir akrabası müteahhit, kimisinin bir arkadaşının binasını bir müteahit yapmış, o kadar güzel yapmış ki mutlaka onunla çalışmak gerekiyormuş. Eğer apartman yöneticisi işin ucunu sağlam tutmazsa günlerce bu konularda mesajlaşıyorlar. Bazen yönetici veya apartmandaki birkaç kişi işin ucunu tutuyor ve müteahit müteahit geziyorlar, teklifler alınıyor, toplantılar, değerlendirmeler yapılıyor ve bir karara varılıyor. Bunlar şanslılar. Bazen de apartmanda bir ya da birden fazla sorun çıkıyor, mesela bir kat malikinin birden fazla dairesi var, yarısı bizdenden tek ödeme alacağı için dairelerini çoluk çocuğuna devretmesini bekletiyor ya da vesayet altında biri bulunuyor kat malikleri arasında. Daha önce kentsel dönüşümle ilgili yazdığım birkaç yazıda bahsetmiş olmalıyım işlemler zor yürüyor bazen. Öyle tuhaf durumlar çıkıyor ki insanın karşısına bu süreçlerde şaşırmamak elde değil.

Bir de takım tutan kat malikleri var. Hayır yanlış okumadınız "takım tutan" yazdım, tabi mecazen yine. Bunlar da bir müteahhiti gözlerine kestirmişler, diğer kat malikleri ne derse desin amigo gibi "benim müteahitim de benim müteahitim" demekten başka bir şey yapmıyorlar ama en iç acıtıcısı gözü kapalılar.

Bunlar gözü kapalı her şeye imza atmaya hazırlar. Biri gelip kendileriyle güzel güzel konuşunca ellerine verilen sözleşme metnini okuma ihtiyacı bile duymuyorlar. "Biz falana güveniyoruz." diyerek milyonluk borç sözleşmelerinin altına hemen imza atmaya hazırlar. Bunların çoğu gerçekten iyi niyetli fakat bu kadar büyük miktarlardaki borç sözleşmelerine nasıl oluyor da sözleşme maddelerini bile okumadan 'falana güveniyoruz' diyerek imza atmayı göze alıyorlar anlamak mümkün değil. Başka tarz insanlar da vardır da benim gördüğüm gruplarda en çok bunlar var.

Grup sohbetleri ise tam bir drama. Bazen ufacık şeyler öyle büyütülüyor, öyle büyütülüyor ki gerçek meseleleri sağlıklı konuşmaya alan kalmayabiliyor. Alınganlıkların haddi hesabı olmayabiliyor. Öyle ki küçük ölçekli apartmanlarda aidatlar elden toplanıyorsa herhangi bir gider için "Makbuzu nerede" diye soran kişi, para toplayan kişiye hırsız demiş gibi lanse edilmeye bile çalışılıyor, aslında makbuzu soran kişiye iftira edilmiş oluyor ama sohbet akışı içinde, o onu dedi, bu bunu dediler arasında geçmişe karışıp gidebiliyor, makbuz soran kişi biraz ısrar etmezse makbuzun gösterilmesi de geçmişe karışıp gitme riski taşıyor, böyle yapmamak lazım, herkes toplanan paraların hangi kalemlere harcandığı hakkında açıkça bilgilendirilmeli tabi. Zaten yönetimini düzgün kurmuş, banka hesabı üzerinden yürüten apartmanlarda böyle şeylerin yaşanma riski daha az. Konu 40-50 ýıllık binalar olunca eski usul elden aidat toplayan ve harcama yapanlar daha çok sorunla karşılaşıyor, bu da normal.