Son günlerde Avrupa Parlamentosu'nun Kıbrıs Barış Harekâtı hakkında kabul ettiği rapor üzerine iktidara yakın gazeteler peş peşe sert manşetler attı.

"Türk askerine çirkin iftira..."

"Senin raporun yalan ama bu gerçek..."

Avrupa Parlamentosu'nun, Türk askerini karalamaya yönelik tarihî gerçeklerle bağdaşmayan bu kararını nefretle kınıyor ve kesin bir dille reddediyorum. Kıbrıs Barış Harekâtı'nın, Türkiye'nin uluslararası antlaşmalardan doğan meşru hakları çerçevesinde gerçekleştirildiği ve bu harekât sayesinde Kıbrıs Türkü'nün 1974'ten bu yana güven, huzur ve özgürlük içinde yaşadığı tartışmasız bir gerçektir. Bu vesileyle, Kıbrıs Türk halkının varlık mücadelesine büyük katkılar sunan merhum Prof. Dr. Necmettin Erbakan Hocamızı rahmet, minnet ve dualarla anmayı tarihî bir vefa borcu olarak görüyorum.

Ancak benim asıl dikkat çekmek istediğim konu bambaşkadır.

Çünkü Avrupa Parlamentosu'nun aldığı bu kararın hiçbir bağlayıcılığı ve yaptırım gücü bulunmazken, Türk Cumhuriyetlerinin Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ile kurduğu diplomatik ilişkiler ve attığı adımlar çok daha ağır siyasi sonuçlar doğurabilecek niteliktedir.

KKTC dururken Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'ni "Kıbrıs Cumhuriyeti" olarak tanımak ve diplomatik ilişkileri geliştirmek, yalnızca Rum tarafıyla ilişki kurmak değildir.

Bu tutum; uluslararası alanda KKTC'nin tezlerini zayıflatan, Rum yönetiminin adanın tek meşru devleti olduğu iddiasını güçlendiren ve dolaylı olarak Türkiye'nin 1974 Barış Harekâtı'nı "işgal" olarak nitelendiren çevrelerin söylemlerine zemin hazırlayan bir adımdır.

Peki o günlerde aynı gazeteler neden manşet atmadı

Neden günlerce televizyon ekranlarında bu konu tartışılmadı

Neden "Türk Cumhuriyetleri Kıbrıs davamıza zarar veriyor" denilmedi

Neden iktidardan aynı sert tepkiyi duymadık

Yıllardır "Türk Dünyası" söylemiyle övünenler, konu Kıbrıs olunca neden sessiz kaldılar

Üstelik ben de bu gelişmeler yaşanırken Milli Gazete'nde peş peşe yayımlanan köşe yazılarımla bu meseleyi kamuoyunun gündemine taşımaya çalıştım.

17 Mayıs 2026 tarihinde yayımlanan "Toparlanıyormuşuz... Ne Alaka Kanka" başlıklı yazımda, Türk Devletleri Teşkilatı Zirvesi sonrasında verilen mesajların Kıbrıs davamız açısından doğurabileceği riskleri değerlendirdim.

Ardından 8 Haziran 2026 tarihinde yayımlanan "Mutlak Butlan Konuşulurken, KKTC Rumlar Karşısında Mutlak Yalnızlığa Mahkûm mu Ediliyor" başlıklı köşe yazımda ise, Türk Cumhuriyetlerinin Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ile geliştirdiği ilişkilerin KKTC açısından doğurabileceği diplomatik sonuçları kamuoyunun dikkatine sundum.

Ne var ki, o günlerde bu gelişmeler kamuoyunda hak ettiği ölçüde tartışılmadı.

Bugün ise Avrupa Parlamentosu'nun yaptırım gücü bulunmayan bir raporu üzerinden çok daha büyük bir gündem oluşturuluyor.

Oysa ben aylar önce asıl tehlikenin Avrupa Parlamentosu raporları değil, Türk Cumhuriyetlerinin Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'ni fiilen muhatap alan diplomatik adımları olduğunu yazılarımda dile getirmiştim.

Bir başka çelişki ise Annan Planı sürecidir.

Bugün millî dava nutukları atanların önemli bir kısmı, o gün Annan Planı'nı destekliyor; "hayır" diyen merhum Rauf Denktaş'ı ise ağır şekilde eleştiriyordu.