Gazze'de yaşanan insanlık dramını yıllardır konuşuyoruz. İsrail'in saldırıları sonucu şehirler harabeye döndü, on binlerce insan hayatını kaybetti, milyonlarca insan yerinden edildi. Ancak bugün geldiğimiz noktada daha büyük bir soruyu sormamız gerekiyor:

İsrail'in hedefi gerçekten sadece Gazze mi

Çünkü karşımızda artık yalnızca Gazze'yi bombalayan bir İsrail yok.

Suriye'nin askerî altyapısını hedef alan, Lübnan'a saldırılar düzenleyen, bölgedeki dengeleri kendi güvenlik anlayışına göre yeniden şekillendirmeye çalışan ve başka devletlerin egemenlik alanlarına müdahale etmekten çekinmeyen bir İsrail var.

Son olarak İsrail savaş uçaklarının Suriye'nin İdlib bölgesindeki Ebu Zuhur Askerî Hava Üssü'nü hedef alması, Türkiye açısından da dikkatle değerlendirilmesi gereken bir gelişmedir.

Türkiye Dışişleri Bakanlığı saldırıyı kınayarak bunun Suriye'nin egemenliğinin ve toprak bütünlüğünün açık ihlali olduğunu ifade etti.

Elbette kınanmalıdır.

Fakat benim sormak istediğim başka:

Daha ne kadar sadece kınayacağız

Gazze vuruluyor, kınıyoruz.

Suriye vuruluyor, kınıyoruz.

Lübnan vuruluyor, kınıyoruz.

Uluslararası toplumu göreve çağırıyoruz.

Sonra ne oluyor

İsrail politikasını değiştiriyor mu

Hayır.

O halde Türkiye gibi bölgenin en önemli ülkelerinden birinin dış politikası yalnızca kınama açıklamalarından ibaret olamaz.

Ebu Zuhur neden önemli

Ebu Zuhur saldırısını diğer saldırılardan ayıran önemli bir husus bulunuyor.

Bu defa konu Türkiye'ye çok daha yakından dokunuyor.

Uluslararası basına yansıyan değerlendirmelerde İsrail'in, Türkiye'nin Suriye'de askerî varlığını artırma ihtimalinden rahatsız olduğu ve Ebu Zuhur'un Türkiye tarafından kullanılabileceği ihtimalini tehdit olarak değerlendirdiği belirtiliyor.

Türkiye ise saldırı sırasında veya öncesinde söz konusu üste Türk askerî personelinin bulunmadığını açıkladı.

Ancak asıl mesele bu değildir.

İsrail, Türkiye'nin komşusu olan Suriye'nin geleceğinin nasıl şekilleneceğine müdahale etme hakkını kendisinde nereden buluyor

Suriye'nin hangi askerî üssünün kullanılacağına, hangi savunma kapasitesine sahip olacağına veya hangi ülkeyle iş birliği yapacağına İsrail mi karar verecek

Üstelik yıllarca süren savaşın ardından Suriye'nin yeniden ayağa kalkması ve kendi topraklarını koruyabilecek meşru bir savunma kapasitesine kavuşması yalnız Suriye için değil, Türkiye için de önemlidir.

Savunmasız ve sürekli dış müdahaleye açık bir Suriye, Türkiye'nin güneyinde kalıcı bir güvenlik boşluğu anlamına gelir.

Türkiye'nin amacı bölgede yeni savaşlar çıkarmak değil; komşularının toprak bütünlüğünü koruyabildiği, dış müdahalelere açık olmadığı istikrarlı bir bölgesel düzenin kurulmasına öncülük etmek olmalıdır.

Mahmut Arıkan'ın TBMM çağrısı önemlidir

Tam da bu noktada Saadet Partisi Genel Başkanı Mahmut Arıkan'ın yaptığı çağrıyı son derece önemli buluyorum.

Arıkan, İsrail'in Ebu Zuhur Askerî Hava Üssü'ne yönelik saldırısının ardından Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin olağanüstü toplantıya çağrılması gerektiğini ifade etti.

Bu çağrı üzerinde ciddi biçimde durulmalıdır.

Çünkü mesele Saadet Partisi'nin, AK Parti'nin, CHP'nin veya başka bir siyasi partinin meselesi değildir.

Mesele Türkiye'nin millî güvenliğidir.

Eğer İsrail, Türkiye'nin hemen yanı başındaki Suriye'de askerî dengelerin nasıl şekilleneceğine müdahale ediyor ve Türkiye'nin muhtemel askerî varlığını kendi güvenliği açısından tehdit olarak değerlendiriyorsa bunun konuşulacağı yer yalnızca televizyon ekranları değildir.

Bunun konuşulacağı yer milletin Meclisidir.

TBMM olağanüstü toplanmalı; Dışişleri Bakanlığı ve Millî Savunma Bakanlığı milletvekillerini ve dolayısıyla milleti bilgilendirmelidir.

Türkiye'nin Suriye politikası nedir

İsrail'in Suriye'deki saldırıları Türkiye açısından nasıl bir güvenlik riski oluşturmaktadır

Ebu Zuhur saldırısının Türkiye'ye verilmiş dolaylı bir mesaj olup olmadığı değerlendiriliyor mu

Suriye'nin savunma kapasitesinin güçlendirilmesi konusunda Türkiye nasıl bir politika izleyecektir

İsrail'in bundan sonraki muhtemel hamlelerine karşı hangi diplomatik ve stratejik tedbirler hazırlanmıştır

Bu soruların cevaplarını bilmek milletin hakkıdır.

Mahmut Arıkan'ın TBMM çağrısının kıymeti de tam burada ortaya çıkmaktadır:

Dış politika birkaç kişinin kapalı kapılar ardında belirlediği bir alan olmamalıdır. Özellikle ülkenin millî güvenliğini doğrudan ilgilendiren meselelerde milletin iradesini temsil eden TBMM devre dışı bırakılamaz.

Suriye'nin zayıflaması kimin işine geliyor

Ortadoğu'daki gelişmeleri birbirinden bağımsız hadiseler gibi okumak büyük hata olur.

Irak'ın parçalanması...

Suriye'nin yıllarca süren iç savaşla yıpratılması...

Gazze'nin harabeye çevrilmesi...

Lübnan'ın sürekli istikrarsızlaştırılması...

İran ile devam eden gerilim...

Bütün bunların sonunda bölgede kim güçleniyor

Bunu sormak zorundayız.

İsrail siyasetindeki bazı dinî ve aşırı milliyetçi çevrelerin dile getirdiği "Arz-ı Mevud" anlayışını da tamamen görmezden gelemeyiz. Ancak meseleyi yalnızca ideolojik söylemler üzerinden değil, sahada yaşanan gelişmeler üzerinden değerlendirmeliyiz.

Çünkü devletlerin gerçek politikaları yalnız söyledikleriyle değil, yaptıklarıyla anlaşılır.

Türkiye hamaset değil strateji üretmeli

Burada yanlış anlaşılmak istemem.

Ben Türkiye'nin İsrail ile kontrolsüz bir askerî çatışmaya sürüklenmesini savunmuyorum.

Tam tersine bunun Türkiye ve bölge için büyük bir felaket olacağını düşünüyorum.

Fakat savaş istememek başka şeydir, caydırıcı bir stratejiye sahip olmak başka şeydir.

Türkiye'nin yapması gereken; diplomatik, ekonomik, siyasi ve bölgesel gücünü bir araya getirerek uzun vadeli bir strateji oluşturmaktır.

Türkiye; Suriye, İran, Pakistan, Mısır, Suudi Arabistan, Katar ve diğer İslam ülkeleriyle farklılıklarını bir kenara bırakarak ortak güvenlik ve ekonomik iş birliği mekanizmaları geliştirmelidir.