Son günlerde "22 milletvekili istifa edecek, Türkiye ara seçime gidecek" şeklinde dile getirilen siyasi çıkış kamuoyunda güçlü bir meydan okuma olarak sunuluyor. İlk bakışta bu hamle kararlı ve iddialı bir siyasi tavır gibi görünebilir. Ancak Türkiye'de milletvekili istifası otomatik olarak ara seçim anlamına gelmez. İstifaların geçerli sayılabilmesi için Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulu'nun bu istifaları kabul etmesi gerekir. TBMM isterse kabul eder, isterse etmez.

Tam da bu noktada gözden kaçırılmaması gereken kritik bir ihtimal ortaya çıkmaktadır.

Eğer 22 milletvekilinin yalnızca 18'inin istifası kabul edilir, kalanların istifası kabul edilmezse ara seçim yapılmaz. Çünkü ara seçime gidilebilmesi için Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde boş sandalye sayısının en az 30'a ulaşması gerekir. Böyle bir durumda ortada bir seçim değil, sadece eksilmiş bir muhalefet grubu kalır. Bu tablo ise özellikle anayasa değişikliği gibi kritik başlıklarda iktidarın elini güçlendirecek bir sonuç doğurur. Çünkü Meclis aritmetiğinde yaşanacak her sandalye kaybı sadece sayısal bir eksilme değil; aynı zamanda muhalefetin temsil gücünün ve siyasi denge kurma kapasitesinin zayıflaması anlamına gelir.

Üstelik Türkiye bugün sıradan bir siyasi tartışma döneminden geçmemektedir. Yeni anayasa tartışmalarının yeniden gündeme geldiği bir süreçte Meclis'teki sandalye dengesi her zamankinden daha büyük önem taşımaktadır. Böyle bir dönemde atılacak her adım sadece bugünü değil, yarını da etkileyecek sonuçlar doğurabilir.

Bu nedenle bugün sorulması gereken asıl soru şudur: CHP gerçekten seçim için mi bu hamleyi yapmaktadır, yoksa farkında olmadan Meclis aritmetiğini değiştirebilecek bir sürecin içine mi çekilmektedir