Gençlerle yeniden doğmak!

İktidar olmanın siyasi partileri yıprattığı söylenir durur.

Başkan Erdoğan bu ezberi 25 senedir girdiği her seçimi kazanarak bozdu.

Her seçimi oyunu artırarak kazandı.

2002'de girdiği ilk seçimde % 34 ile iktidar olan AK Parti'nin oy oranı 2007'de % 46.58 oldu.

2011'de % 49.95, 2015'de % 49.49 ile iktidarını sürdürdü.

2018'de Başkan Erdoğan % 52,59 ile cumhurbaşkanı seçilerek gücünü artırdı, 2023'teki son seçimde de % 51.91 ile iktidarını tekrarladı.

Her ne kadar partinin oyları son seçimde yüzde 35 olsa da en yakın rakibine 10 puan fark atarak, atlattığı onca badireye rağmen ülkenin en büyük partisi olma özelliğini korumuştur.

Karşılaştığı tüm badireleri atlatan partinin karşılaştığı en büyük badirenin de fon yolsuzluğu olduğu üzerinde duruluyor.

Doğrudur, içerden gelen darbe dışardakinden daha etkilidir. Bakanlığa yükselmiş bir AK parti mensubunun fon yolsuzluğunun simge ismi haline gelmiş olması seçmeni ister istemez olumsuz etkilemektedir.

Partiye en büyük zararı parti içindeki çürük elmalar vermiştir/vermektedir.

Buna rağmen son anketlerde ülkenin en büyük partisinin hâlâ AK Parti olduğu görülmektedir.

Bunun iki önemli sebebi bulunmaktadır.

Birincisi Başkan Erdoğan'ın icranın başı olarak parti genel başkanlığını sürdürmesi, ikincisi de her şeye rağmen partinin kurumsallaşmasıdır.

Partinin kurumsal yapısı bağlamında liyakat, ehliyet, parti iç demokrasi ve benzeri konularda çok şey söylemek mümkündür. Ancak ben bu konuda şikayeti idareye memnuniyeti halka kuralını benimsediğim için burada memnuniyet duyduğum alanları yazmayı tercih ediyorum.

Maalesef parti içindeki çıkarcıların partiye verdiği zarara rağmen, onlar içerden muhalefet dışardan yıkmaya çalıştıkları parti her şeye rağmen hâlâ Türkiye'nin en güçlü partisi konumundadır.

Lideri de sadece Türkiye'de değil dünyada en güçlü şahsiyete sahip liderdir.

Çok uzağa gitmeyin 96 devletin ve 7 uluslararası kuruluşun katılımıyla Antalya'da devam eden COP31 zirvesine 95 ülke lideri, yüzlerce bakan, binlerce uzman katıldı. Katılan liderler dâhil hemen herkes Türkiye cumhurbaşkanı ile görüşmek için tabir caizse kuyruğa girdi.

Bu itibar Türkiye'nin itibarıdır!

Zirve marjında Katar ile yapılan 5 anlaşmadan biri olan savunma işbirliği anlaşması bölgedeki dengeleri değiştiren bir etki yaptı.

Mısır, deniz yetki alanları konusunda Türkiye olmadan masaya oturmayacakları konusunda Yunanistan'ı ve Kıbrıs Rum yönetimini uyardı!

Ondan önce Bedir Mutabakatı daha önce Mekke İttifakı ve TDT Zirvesi, bunların hepsi Türkiye'nin bölgedeki dengeleri nasıl doğrudan etkilediği hususunda önemli başarılardır.

Artık bölgede Türkiyesiz adım atılamaz oldu dersek abartmış olmayız.

Partiyi ve iktidarı içerden kemiren kurtçuklara rağmen fon krizinin de iyi yönetildiğini hatırdan çıkarmamak lazım.

Öncelikle yolsuzluk yapanlar konusunda muhafazakâr tabanın, parti teşkilatının ve hükümetin tavrının isabetli olduğunu unutmamak lazım.

Muhalefet ve tabanı yolsuzluğu gün gibi ortada hırsızları savunurken, iktidar ve tabanı yolsuzluğa karşı net tavır koyarak haksızlığı savunmamış aksine cezalandırılmasından yana tavır koymuştur.

Muhalefet lideri kendi hırsızını korumaya alıp mitingler düzenlerken iktidar lideri yolsuzluğa bulaşanlara hesap sorulması istikametinde talimatlar vermiştir.

İçinde eski bakan milletvekili de olmak üzere 120 şüpheli tutuklanmıştır.

Sadece bu tavır bile ülkeyi kimin yönetmeye ehil olduğunu göstermesi bakımından fevkalade önemlidir!