Malum olduğu üzere, başlıktaki konu çerçevesinde, TBMM Başkanlığına bir kanun teklifi -gerekçeleri ile birlikte- sunuldu ve genellikle partilerin tamamına yakınının desteğini alarak kanunlaştı.

Millî Görüş ve Adil Düzen açısından bu önemli konuyu, -daha ziyade kanunun gerekçelerini de nazarı itibara alarak- değerlendirmiş olacağız.

"Sulh yani barış iyidir" diyerek başlayalım ve öncelikle kavram üzerinde duralım.

Lisanü'l-Arap sözlüğünde SLM, Silm, Selam bahsi: سلم, Araplar Cahiliye döneminde birbirlerini, birinin arkadaşına "Sabahın nimetli olsun" ve "Lânetten uzak kalasın" demesiyle selâmlarlardı. "Selamünaleyküm" de derlerdi. Bu söz, sanki barışın ve orada savaş bulunmadığının bir işaretiydi. Sonra Allah İslâm'ı (yani silm, selam, barış düzenini) getirdi; onlar yalnızca selâmı kullanmaya başladılar ve selâmı/barışı yaymakla emrolundular.

***

1. Millî Görüş ve Adil Düzen'de "Barış Düzeni" esastır

Kur'an ve Sünnet'e göre bizim bakış açımız SLM, Silm, Selam yani İslam'dır, barıştır. İslam kavramı barışı sağlamak veya savaşın zıddı bir durumu ifade eder. İslam yani silm düzenini, barış düzenini arzulamak temel bakış açısı olmalıdır. Her Müslüman'ın, doğal olarak her insanın bakış açısı yine barış düzeni olmalıdır.

***

2. İlgili Kavram ve Tanımlar

Kur'an-ı Kerim devlet düzeni açısından ele alındığında, konu ile ilgili olarak öncelikle beş kelime ve kavram üzerinde durulmalı ve bunların tanımları yapılmalıdır.

Bunlar "Mümin, Müslim, Kâfir, Münafık ve Müşrik" kavramlarıdır.

Müminler: Yöneticiler, askerler, kamu görevlileri ve devlet düzenindeki genel hizmet alanlarına göre diğer bütün alt yöneticiler.

Müslimler: Ülkenin, ilgili kurum ve benzeri yapıların vatandaşları ve üyeleri.

Kâfirler: İster müşrik ister kâfir olsun, gerçeklerin üzerini örtenler; başka bir deyimle, birey veya topluluk olarak sözleşmelere uymayanlar.

Münafıklar: Yaşamlarında vatandaş gibi olup, toplumsal sözleşmelere aykırı hareketlerini aleni yapmayan, toplumsal düzeni gizlice bozan, görünüşte düzene uyar gibi görünen ama düzeni bozmaya meyilli kişilerdir.

Müşrikler: Hiçbir kural ve toplumsal düzen tanımayanlardır.