"Burhan Özfatura dostum/arkadaşım da vefat etti" başlığını da yazmayı düşündüm bu yazıma. Neden

Nedeni şöyle. Her gün yazı çalışmalarımı gönderdiğim -bence önemli- gruplardan biri de "İzmir Kadîm Dostlar Grubu". Nitekim Burhan ağabeyimizin önce kalp krizi geçirmesi, hastaneye kaldırılması ve bir müddet sonra vefat etmesi haberini de bu grubumuzdan öğrenmiş oldum. Grubumuz vefat sonrasında yapılması gereken görevleri yapmaya devam ediyor...

Ben de bu yazı ile Burhan ağabeyimizi hem yâd ediyor hem de bunu onun en son köşe yazısı üzerinden anıyorum ki bu vesileyle son nefesine kadar yazar da olduğunu hatırlatıyorum.

Yüz yüze ilk tanışmamız, 1970'li yılların başında, MSP İzmir gençlik başkanı olduğum dönemde, Atilla Koç'un beni onun resmi görevdeki makamına götürmesi süreciyle başladı...

Sonra değişik vesilelerle karşılıklı ziyaretlerimiz ve nice hem özel hem de güzel görüşmelerimiz oldu. Artık dünyada görüşemeyeceğiz ama bu gibi değerli ağabey ve kardeşlerimiz için daima şu dua ve temennide bulunurum: "Allah rahmet eylesin, mekânı cennet olsun, Allah cümlemizi cennetinde de cem eylesin... Amin..."

***

Burhan Özfatura'nın en son köşe yazısı: "YAĞMA HASAN'IN BÖREĞİ"

"Geçen yazımda, "Şahlanan Türkiye"yi anlatmaya çalışmıştım.

Bu yazımda da kimlerin şahlandığını anlatmak istiyorum.

- 1964 yılından bu yana; muhtelif kademelerde (Maliye Bakanlığı Hesap Uzmanı; İzmir Defterdarı; Başbakanlık Müşaviri; Üniversite Öğretim Görevlisi; Belediye Başkanı; Etik Kurulu Üyesi; Yeminli Mali Müşavir) görev yapmış ve 24 Ocak, 1980, 1983 reformlarında yer almış birisi olarak; zengin bir ülkede fakirlik çekmekte olduğumuza, inanıyorum. Tek sebep de kötü yönetimdir. Türkiye'de; gerçek demokrasi, hukuk düzeni, mal ve can güvenliği olsa; yönetimde, sadakatin yerine, dürüstlük ve liyakat hâkim olsa; tek adam düzeni ve partizanlık sona erse; rüşvet, torpil, yolsuzluklar, kayırmalar, israf, saltanat, yandaşlara peşkeş çekmeler, yağma düzeni, bitse; şeffaflık ve ciddi bir denetim düzeni gelse; milletvekilleri, genel başkanın emir kulu olmaktan çıksa, "tayin, terfi torpil, iş ve ihale takibi yapmasa", kendilerine aşırı imkân ve avantajlar sağlamaktan vazgeçse, yağma düzeninden uzak dursa; bu çöküş biter. Huzur ve refah ortamı gerçekleşir."

Burhan Özfatura'nın en son köşe yazısı işte böyle başlıyor ve şöyle sona eriyor...

***