Makamlar, onu işgal edenlerin şahsî mülkü, kişisel oyun alanı yahut aile şirketlerinin devamı mıdır
İnsan makamla mı büyümeli yoksa iştigal ettiği makamı mı büyütmeli
İşte bütün mesele her meselenin başı...
Makam, makam sahibine milletin emanetidir.
Emanete sahip çıkmak; sadakatle liyakatin zor fakat imkânsız olmayan terkibiyle mümkündür...
Sadece liyakat yahut sadece sadakat yeterli değildir.
Eskiler, insanı tanımak istiyorsan arkadaşına, ticaretine, verdiği söz tutup tutmadığına bak derlerdi.
Sözü değiştirerek makam sahiplerini o makama getirmek üzere yukarılara, en yukarılara ulaşmaya çalışanları, aracılar arayanları şöyle azıcık sarsmak istiyorum...
Referans olduğu kişinin liyakatine, sadakatine, birikimine, uzmanlık derecesine göre mi aracılık yapıyorsun yoksa başka hesapların, başka hayallerin mi var
O kişinin o makamı taşıyıp taşıyamayacağını düşündün mü
İsim, isim saymak istemiyorum, hem vebale girmek hem yazının polemik mevzuu olmasını engellemek adına...
Lakin öyle isimler, öyle makamlara taşındılar; il, ilçe başkanlıklarına, belediye başkanlıklarına, genel merkez bilmem nesine, bakanlıklara, büyükelçiliklere...
Hangi vasıflarından ötürü soran olmadı...
Cumhurbaşkanın siyasete atıldığı, belediye başkanlığı yaptığı, başbakanlık, sonra cumhurbaşkanlığı makamına geldiği uzun yıllardır yakın çevresinde olan isimler, aileler, onların çocukları...
Hepsi yakınlarını güvenli limanlara yerleştirmek adına adam aradılar, Reis ile makama namzet arasında köprü olacak 'hamili kart yakinimdir' peşine koşturdular.
Bakanın kardeşi, ablası, yakın çevresi, BTK Başkanlığı, Ulaştırma Bakan Yardımcılığı görevlerine getirildi, EPDK Kurul Üyeliğine atandı.
Diğer kardeşi, Aile Bakanlığında müsteşar yardımcılığından büyükelçiliğe...
Aynı şekilde, Eski Kültür, Turizm Bakanının kızı Aile, Sosyal Hizmetler Bakanlığı görevine getirildi. Oğlu Cumhurbaşkanlığı Dijital Dönüşüm Ofisi Başkanlığı yaptı.
Eski Başbakan Yardımcısının oğlu Tarım Bakanı oldu.
Milletvekillerinin oğulları belediye başkanı, başkanların oğulları milletvekili...
Bitmek bilmeyen devir daim...
Örneklerde üzerinde durulması gereken husus şudur;
Çocukların eğitimleri, meslek birikimleri yerine; aile bağlarının üst düzey kamu görevlerine uzanan siyasi, bürokratik ilişkilerle değerlendirilmesi geldiğimiz yerin özetidir.
Babanın bakan, kardeşinin bürokrat, eşinin danışman, çocuğunun yönetici, ablanın büyükelçi olması...
Üstelik her fırsatta, muhalefet belediyelerindeki eş, dost, akraba atamalarını eleştirerek nepotizme karşı mücadele edilmesi gerektiğini ifade ediyorken...

16